Het grote pygmeeboek

Zalig !

2008-08-28T16:58:00.002+02:00

Mijn geliefde is de beste ! Zij is er immers in geslaagd om de 2de serie van desperate housewives uit de bib mee te nemen ! Iedereen die erin slaagt om mijn verslaving mee in stand te houden, verdient van mij alle lof !
Vanmorgen, bij het krieken van de dag, hoor ik gerommel naast mij. Ik was nog zoekende naar mijn brilletje om te kijken wat er aan de hand was, maar zag vaag dat een schim zich begaf richting TV....Was het ...????
JAJAJAJAJAJA, mijn geliefde stak de het eerste schijfje van de 2de reeks in en hup daar gaan we weer ! De twijfel was op haar gezicht te lezen bij de eindtune van de eerste aflevering, zullen we .... ? Maar nee, de arbeid roept en mijn geliefde is een ijverige werkmier.
Maar vanavond...dan volgt de rest...! Ik verheug me al...

de pygmee op 't wc ?

2008-08-07T17:30:00.004+02:00

Vanacht is geen nacht waarnaar ik uitkijk.

De pygmee vertrekt met het vliegtuig naar Madeira voor een weekje en de zenuwen gieren nu al door keel ( en darmen ! hihihi). Al gedurende enkele dagen spoken allerlei vliegtuigrampen mij door het hoofd. Ik haat vliegen al zowiezo, maar wetende dat die landingsbaan op Madeira zo kort is, maakt het allemaal nog wat erger.

Maar ik wil goed voorbereid zijn : dus heb ik zowat alle mogelijk air crash investigation afleveringen gezien op national geographic, schuim ik youtube af op zoek naar griezelige landingen op madeira zodat ik tenminste weet wat me te wachten staat of wat ik kan doen voor 't geval als...

Mijn geliefde blijft er gelukkig altijd rustg bij. Ik ook, mits voldoende tabletjes sedixx. Benieuwd of ze zullen werken, maar waarschijnlijk wordt het wel nixx. :-)

tuf tuf le nouveau pygmee, est arrivée !

2008-08-07T16:44:00.009+02:00

De pygmee is in de wolken ! Zij heeft een nieuw "masjien" gekocht : een Kymco sento.

Gedaan met te tuffen tegen 25km ( indien de wind meezit),

gedaan met het intens hopen dat mijn brommertje de top van de tivoli-"berg" haalt,

gedaan met al die fietsen, hardlopers en skaters die mij doodleuk voorbijstaken,

gedaan met om de haverklap naar het tankstation te rijden,

gedaan gedaaaaaaaaaahaaaaaaaaaaaaan !

Een commercieel ingestelde geliefde

2008-07-24T12:04:00.005+02:00

Het "verkopersvirus" heeft mijn geliefde nogmaals flink gebeten...

Vorige zondag besloten we om nog eens naar de rommelmarkt in Heist-op-den-berg te gaan. Ik hopend om zoveel mogelijk "brol" uit onze kelder te verwijderen, mijn geliefde hopend om zoveel mogelijk munt te slaan uit allerlei "gerief dat nog prima is en zeker veeeeel waard is " ( ik citeer).

Met een koffer vol, reden we al in de vroege uurtjes naar Heist, sandwich met choco in de knuisten zodat ons humeur door honger niet vergald kon worden.

We installeerden onze "boetiek" en al snel kopen niets vermoedende voorbijgangers de meest hippe high tech spullen : afstandsbedieningen van het jaar 0, sleutelhangerlampjes van het sportpaleis ( "hebben nog de adem opgevangen van Toto ! "), kaarsen ( " nog ambachtelijk gemaakt in de middeleeuwen, een unicum" )... We waren prima op dreef tot plots de weergoden er anders over beslisten en de hemelsluizen openden... In een rotvaart smeten we al onze spullen terug in de kofferbak en zoef, hup naar Zammel.

Hier telden we onze winst en kregen we van knutselfreak nummer 1, de vader van mijn geliefde, een zeldzaam handgemaakt exemplaar van een compressor. Wij hadden dit immers dringend nodig om onze fietsbanden op te pompen.
En wat een supercompressor is het ! Alles is in een paar seconden opgepompt.

Toen begon mijn geliefde een gesprek met haar vader over hoe zo'n dingen gemaakt worden...ik besloot mij niet in het gesprek te mengen en de meer vrouwelijke taken uit te voeren zoals daar zijn : tafellaken opvouwen, tafellaken ophangen en tafellaken bestuderen in de hoop toch nog iets van het "technische gesprek voor ingewijden " op te vangen. Ik hoorde woordgroepen als : " oud moteureke van ne frigo - kabelke kopen in de winkel - priseke installeren- vijzekes " en dan het o zo gevreesde woord : "niet zo moeilijk ! "

Dat was genoeg voor mijn geliefde om te beslissen om OOK zo een compressor te maken en aldus een handeltje op te zetten. 30 euro is de prijs van het handige ding. De flyertjes zijn al gemaakt, nu nog kopers vinden. ( U kijkt toch ook ? )

Nu we in de kelder dus wat meer ruimte hebben, wegens de goede verkoop op de rommelmarkt, vreest de kleine pygmee dat die ruimte al snel ingenomen zal worden door kapotte frigo's waaruit "moteurekes" gedemonteerd moeten worden...arrrrrrrrhhhhhhhhh :-(

Op dezelfde dag van de compressor en de rommelmarkt, besloot mijn geliefde ook om mijn oude mountainbike te verkopen ( binnen 2 uur was hij de deur uit) en werd ook 2de hands.be opnieuw ingeschakeld om wat grotere stukken opnieuw aan de man te brengen.

Hopelijk levert het wat op.

U mag altijd in uw intense goedheid eens op de titel van dit bericht drukken.Boiler, zonnebank, ... de pygmee hoopt dat alles snel de deur uitvliegt, want ik wil plaats plaats plaats !

Zondag trekken we opnieuw naar de rommelmarkt...ik ben benieuwd

Alweer verslaafd ?

2008-07-16T09:50:00.006+02:00

Wat begon als een onschuldig " hé kijk, ze hebben die dvd in de bib zullen we die eens een keer bekijken", ontspoort tegenwoordig in een verslaving die steeds erger wordt. Mijn geliefde en ik hadden helemaal niet de intentie om aan een nieuwe reeks te beginnen, zeker niet omdat we van onze vorige verslaving "Alias" nog een paar afleveringen moesten bekijken.
Toch namen we de dvd van deperate housewives mee onder het motto : " het is waarschijnlijk rommel - want zeg nu zelf een Amerikaanse reeks met 4 vrouwen, veel inhoud zal dat niet hebben -maar we zien gewoon 1 aflevering en dat was het dan. Supersceptisch installeerden we ons voor de tv. Maar er is iets al in de allereerste aflevering waardoor de serie het niveau van " hersenloze pulp" ontstijgt ( het kan ook zijn dat de bedenking mij ingegeven is door een al nietmeer zo kritische geest, een typisch verschijnsel van verslaving). Je wil iets weten ( EN RAP!). Voor de rest zijn er in elke aflevering zoveel herkenbare zaken dat het echt heel ontspannend is om naar te kijken. Tijdens de eindgeneriek van de eerste aflevering keken mijn geliefde en ik elkaar aan en zeiden "nog nog nog !" Gelukkig werkt mijn geliefde in de bibliotheek en reserveert ze snel elke dvdband. Overgelukkig huppel ik hectisch rond telkens ze nieuwe afleveringen uit haar boekentas haalt !

Sinds gisteren besef ik dat we verslaafd zijn : mijn geliefde had een vrije dag. We waren nog niet goed wakker of hebben de dvd in gestoken met als geldig excuus : dat is goed dat we dat nu zien, dan kan je dat morgen al terug naar de bib nemen...dan hoeven andere mensen niet te lang te wachten. Wat zijn we toch altruïstisch ! We keken 2 afleveringen rink na elkaar ( de vorige avond hadden we dat ook al gedaan). Na een hele dag van over en weer rijden en allerlei activiteiten, kwamen we moe thuis aan. Na het laat avondnieuws keek mijn geliefde mij aan en zei : zullen we nog een aflevering kijken ? Dankbaar keek ik haar aan. Wat begrijpt ze me goed ! Wij passen bij elkaar...

NB : op de website van Desperate Housewives kun je zelfs een test doen om te kijken op wie je het meest lijkt. Gelukkig, ik ben een van mijn favorieten : Lynette. Of zou ik hem nog eens opnieuw doen in de hoop Susan uit te komen ??? :-)

Eindelijk!

2008-07-10T15:08:00.003+02:00

Joepijee de pygmee is er eindelijk in geslaagd om nog eens een spelletje te winnen en wel tegen een mede fanatieke kolonist-schoolcollega !

Een paar keer per jaar spreken we af voor een "gezellige en ontspannende " spelmiddag. ( lees : een middag vol stress waarbij gestreden wordt om onze eer met als inzet : wie bouwt de Kolos van catan ?)

Onze beider liefjes houden helemaal niet zo van gezelschapspellen dus zoeken we troost ( en winst!) bij elkaar.

( Toen mijn geliefde aan zee toch na veel zagen overhaald kon worden tot het spelen van dit spel, werd ze helemaal fanatiek :er viel met haar geen land te bezeilen. Ze wou geen enkele grondstof ruilen ( "ik ruil mè ei just niks jom"), ze wou de dobbelstenen zelden afgeven ( "wacht wacht patat, ik moet eerst nog een paar dingen bouwen -na 5 min. - allez, sjoeke, wacht nu toch nog eens want ik peis dat ik nog wa ga bouwen [x6] ) en toen ze won, moest plots het lang verguisde spel ( "nee speel dat maar met iemand anders ik heb geen zin") plots opnieuw en opnieuw gespeeld worden onder het motto : "dit is een tof spel ! Waarom hebben we dit niet eerder gespeeld !??? ")

Het is telkens een spannende bedoening : we bouwen dat het een lieve lust is en de winnaar is meestal dezelfde. Ik dus niet. Snif.

Maar het tij is dus gekeerd !
Tot de volgende spelsessie waarschijnlijk, want dan hebben we beiden een nieuwe tactiek uitgedacht.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.

verlangen

2008-06-23T12:16:00.002+02:00

jij -valencia
ik- leuven
apart
maar
wij 1 hart
wij 2 handen
op 1 buik
ik wil snel terug
samen
wij

Papierstress

2008-06-06T10:27:00.005+02:00

De examens zijn weer in zicht ! De laatste dagen voor deze periode zijn meestal hectisch. Ik haat deze periode.Eén van de hoofdredenen is devolgende : wij hebben het leuke systeem op onze school om de examens in "flappen" te steken. En het zijn mooie flashy kleuren : geel, groen en blauw.

Die "flappen" zijn een prima afslankmiddel :

1) in de flappen horen de examens thuis=> die moet je gaan halen in het archief => dus lopen naar de 2 mensen die de sleutel bezitten. Steevast is 1 van de 2 personen niet op zijn/haar bureau. Dan maar de andere persoon opzoeken. Wanneer je die gevonden hebt, is 9 kansen op 10 de sleutel uitgeleend aan een collega, dus hop terug naar de leraarskamer. daar tref je dan vaak de sleutel moederziel alleen aan op de tafel. Blij met je schat in handen, open je de deur van het archief. Daar zoek je in de stapel de bewuste examens. Dan de deur afsluiten en sleutel plichtsbewust teruggeven. Nu ben je helemaal klaar voor ...de flappen !

2) Het invullen van de flappen : welke kindjes en hoeveel van elke klas zitten in welk lokaal? Mmmm, in het slechtste geval is het papier met die info van het prikbord gejat....dus, hop naar de computers, smartschool openen en papier afprinten ( nog een extra mogelijkheid is : inkt op, papier op, printer niet aangesloten). Terug naar leraarskamer, waar je met open armen ontvangen wordt door collega's die dit papier ook goed kunnen gebruiken ! Daarna : welke datum, welke periode is het examen ? Terug naar prikbord op zoek naar ander papier. ( dit hangt er meestal wel...oef).Stap 3 : wie doet er toezicht ? Terug naar prikbord : toezichtblad nemen of printen....

Nog een klein spurtje trekken om "toetsenblaadjes" bij te steken in de flappen. Soms geen toetsenblaades en die zitten in ...jaaaa het archief !

3) Opbergen van de examens in het archief : hopen dat een collega de sleutel bezit, anders terug naar stap 1.

Het invullen van de flappen kan nog gepaard gaan met devolgende ongemakken :

- merken dat de copiedienst is vergeten de examens te nieten => oplossing sla zelf 100 nietjes ( of meer) in de examens ( vandaag nog een collega zien sukkelen dus het is echt wel waarheidsgetrouw!). Extra moeilijkheid : zoek een nietjesmachine op onze school die a) werkt b) nietjes bezit...

-collega's die hardop opzettelijk foutief meetellen, wanneer iemand zijn pakjes uittelt ( een geliefkoosde bezigheid van de pygmee)

-verkeerde periodes en data aanduiden, waardoor de hele flap in de vuilbak belandt

Nog een paar dagen en alle examens liggen in het archief...ik kijk er al naar uit!

ikke, marginaal ? Nee, hoezo ?

2008-05-05T17:32:00.005+02:00

Jajajajaja, het valt me zwaar om te zeggen, maar ik ben zwaar verslaafd aan het programma "mijn restaurant". " Hoe marginaal ! Inhoud 0 ! Heb je niets beters te doen ? Wie kijkt er nu naar VTM ?" allerlei opmerkingen die je rond de oren worden geslagen wanneer ik mij "out". Het lijkt wel een schande om naar VTM te kijken...afkeurende blikken vallen mij ten deel.

Maar wanneer ik eens rondvraag , lijkt iedereen plots wel te weten waar het programma over gaat... toch niet zo'n randverschijnsel dus !

Mijn favorieten zijn "ons ghislaineke". Ik heb me al zodanig in haar persoontje ingeleefd, dat ik haar al prima kan imiteren. Het is een echt succesnummer, van Leuven tot in Antwerpen tot in de verre Kempen. HO ZEH, NI LACHEN MÈ MIN OF IK DRAAI JUN IN DE JUS ! Samen met mijn geliefde voeren wij allerlei toneeltjes op en haasten ons trouw elke dinsdag en donderdag naar de televisie om maar geen seconde te missen. Verstand op 0 en kijken maar : niets is meer ontspannend !

De voorbije dagen gingen we uitblazen aan zee, JA HOERA , inderdaad in Oostende!

We waren nog maar net aangekomen en hadden onze zakken uit de auto geladen of we gingen al op pad voor onze eerste missie : de Red Pepper bezoeken. Ons excuus was, dat we ons wel moesten haasten, want donderdagavond was het de eliminatie en dan konden we ons groot idool, ONS Ghislaine,niet meer bewonderen. Het was niet moeilijk om uit te maken waar de Red Pepper gelegen was. Een heel pak mensen troepte samen voor het restaurant. Wij keken braafjes toe vanaf de overkant van de straat, meewarig onze hoofden schuddend : "hoe marginaal, al die mensen die zonder gène tegen de ramen gedrukt staan in de hoop een glimp op te vangen van al hun idolen : ghislaine, pieter, piet piraat en nog andere creaturen die haast weggelopen lijken te zijn uit studio 100...( zie ik daar kabouter plop als kok ?). Tja, dit is er nu toch echt wel over ! Die mensen hebben geen privacy meer ! tssss ! "... en dan hup : onze benen bewegen mechanisch dezelfde richting uit als de benen van al die zogenoemde "marginalen". ...en wie staat daar braaf te blinken met haar armpjes tegen de ramen in opperste vreugde omdat ze ons ghislaineke heeft gezien ? Inderdaad, de pygmee !!! En wie heeft er een foto-apparaat meegenomen en eist met strenge stem dat er een foto van haar gemaakt wordt voor de mooie gevel van de Red Pepper ? Inderdaad, de pygmee !!!!

Maar ik, marginaal ? Hoezo ? Nee hoor ! Ik had toch geen verrekijker mee...dus...

Terug van weggeweest !

2007-10-15T16:43:00.000+02:00

De pygmee heeft een hele tijd geen berichten meer gepost; Maar daar komt nu opnieuw verandering in ! Want schrijven dient om ergernis af te reageren en ergernis is er alom !

Vooral in mijn werkomgeving erger ik mij de laatste tijd verschrikkelijk... Er zijn zo van die mensen die voortdurend moeten kwekken, die elke stilte willen opvullen met hersenloos gewauwel over de meest interessante onderwerpen zoals daar zijn : welke haag past het best in MIJN tuin, in MIJN huis staat de muur recht, op MIJN computerscherm krijg ik rare dingen te zien, hoe komt dit nu toch ?, weet je hoe laat ik thuis zal zijn om MIJN kinderen van de onthaalmoeder af te halen ? MIJN grote teennagel is afgebroken, wat een ellende toch ! Blablabla, er wordt echt gekakeld door kippen zonder kop. Daarbij komt nog dat die niets-interessants-mededelende individuen ook rotsvast geloven dat zij alles beter weten. Op elke opmerking die je maakt, hebben zij wel een beter voorstel, kennen zij een betere dokter, vloerder,onthaalmoeder, website, elektrisch toestel, medicijnen, en ga zo maar door... HORENDUL word ik ervan ! Ze beseffen zelf niet hoe negatief ingesteld zij rondlopen...alles wat door anderen gewoon luchtig verteld wordt, wordt direct serieus genomen en ze spuien hun advies rond, zonder dat daarnaar gevraagd is. Advies dat leeghoofdig en erg egocentrisch is : IK, IK, MIJ, MIJ, BIJ MIJ, BIJ MIJ enzovoort...

Ik probeer zo goed en zo kwaad het kan mij zo weinig mogelijk te ergeren. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan : ergens anders gaan zitten in een leraarskamer is erg moeilijk, vooral ook omdat het gekwek wel degelijk enkele decibels produceert en dus overal te horen is.

Daarom probeer ik er nu maar mee te lachen : samen met enkele andere collega's lanceren we een of ander lukraak onderwerp waarop de kip onmiddellijk gretig inpikt en weer te pas en te onpas ons berispt omdat wij, de zielepoten, het bij het verkeerde eind hebben en er dus wel een veeeeeeel betere website " dot com" bestaat...

Het moet toch leuk zijn, als je steeds van jezelf denkt dat jij het bij het rechte eind hebt en alwetend bent...

Ergernis is er niet alleen aan te luid kakelende kippen, ook luie mollen zijn op onze school goed vertegenwoordigd...

Ik vraag me af waarom de 2de jaars vrijdag helemaal naar Antwerpen, naar de Zoo trekken... 50 meter buiten hun klaslokaal is er meer dan genoeg dierenplezier ( of dierenleed ?) te beleven !

Allelulia, geduld en verdraagzaamheid zijn mooie deugden. Ik moet mij nog wat oefenen.

Alle tips zijn welkom !

Na 4 jaar

2007-06-20T18:43:00.001+02:00

Na 4 jaar
Je bent er al een tijdje niet meer
je koeken liggen niet op de tafel
de patteekes blijven in de winkel
de koffiefilters ongebruikt
de boeken ongelezen
de "ziekten" onbesproken
geen getik van breipriemen
geen avonturen uit de tweede wereldoorlog
geen kritische rapportblik
alleen maar herinneringen
goede
glimlachen
met uitspraken
warmte
als knuffels
duffelt mij helemaal in
bij gedachten aan jou
en soms heel soms
nog één keer op bezoek
nooit lang
in een flits
als een ragfijn kristalglas
breekbaar
moment
jij bent er nog altijd
en blijft
altijd
mijn allerbeste
boma

20 km

2007-05-29T17:06:00.000+02:00

Mijn geliefde loopt...
meer nog, mijn geliefde loopt erg goed !
Dit WE was het weer zover, de 20 km van Brussel kwam eraan !
Bij het krieken van de dag veerde mijn sjoeke recht, klaar om een hele ochtend zenuwachtig rond te lopen in de badkamer, en dan hup naar de wc ( onder het motto : elke druppel is een gram minder) om dan terug naar de badkamer te lopen ( " aaarggh ik had nog 1 haartje gezien op mijn linkerarm en dan ben ik niet aerodynamisch meer ! Daarenboven ben ik nu ook weer een microgram lichter hahaha ! ) en dan weer de trap naar beneden ( meer isostar maken voor extra energie) en dan weer hup naar boven ( tanden poetsen en flossen want ik wil met een stralende "colgate"-lach over de eindmeet lopen…) Enzovoort, horendul werd ik ervan, al kneep ik hem zelf toch ook een beetje, want ja, je hoopt toch dat je geliefde niet te erg zal afzien tijdens het lopen en dat alles vlotjes verloopt.
Zaterdagavond waren we nog samen gaan lopen. Voor de eerste keer in mijn zogenaamde patatterige pygmeebestaan ben ik er toch in geslaagd om een uur mee te kunnen lopen. Niet dat het enig resultaat heeft op de weegschaal. Enkel mijn voetzolen slijten er volgens mij mee af, zodat ik op verdachte manier precies weer gekrompen ben ( of mogen pygmeeën gewoon niet lopen in de regen ?).
In ieder geval, wij in de auto op weg naar Brussel. Mijn geliefde blijft altijd erg kalm, ook al is er in geen velden of wegen een parkeerplek te vinden en tikt de klok angstwekkend snel door en nadert het tijdstip van de start. " Goe, alles goe, alles komt goe, komt goe, komt goe…" weerklinkt het liedje van maskesmachine in mijn hersenpan…
Nadat het startschot gegeven is en alle deelnemers met hun chip over de startlijn zijn gelopen, begint het aftellen tot ik mijn talent zie voorbijlopen. De gratis koeken van vorig jaar indachtig, huppel ik reeds blij naar de LU-standjes voor voedsel. Likkebaardend en gretig steek ik mijn handje uit, waarin prompt een vettige pruimenkoek van Granny wordt geduwd. BAH DIT WIL IK HELEMAAL NIET ! Ik lust geen fruit en al zeker niet in combinatie met een koek. Ontgoocheld, maar toch nog volle goede moed steek ik het grasplein over waar een andere LU-vlag naar mij lonkt… Jippie ! Hier hopelijk meer succes ! Hup, ik steek weer mijn armpje uit en plof, BAH OPNIEUW PRUIMENGEDOE ! HALLO ! IS DIT EEN VERGISSING ??? Ik word slecht gezind en plots merk ik ook dat, ofschoon de eerste lopers pas een kwartiertje geleden vertrokken zijn, er al veel mensen aan de dranghekken staan te "koekeloeren". Ik moet een keuze maken : mijn geliefde aanmoedigen en nu dus al met mijn brede rug daar een plaats veroveren of meer koeken … De keuze is geen keuze, want ik kies zowiezo resoluut voor mijn geliefde. Na een dikke 2 uur komt mijn sjoeke, nog blakend van energie en goedgemutst voorbijgespurt. Wat een talent is ze toch ! Ik ben superfier !

Overlijden

2007-04-23T15:50:00.000+02:00

Voor een leerling

Je bent er niet meer
de lentezon
heeft je zondag warm toegedekt
na je strijd
de dappersten onder de dapperen
stralend blijf je in mijn gedachten
de pretlichtjes van je ogen
zullen de klas moeten verwarmen
want voor ons is het winter
waar je ook bent
je bent in ons hart.

Smikkelen op Valentijn ?

2007-02-14T19:37:00.000+01:00

BBQ

Zipblokjes
niet nodig
de barbecue
van mijn hart
gevuld
tot aan de rand
met liefde
warmer dan de heetste kolen
Er sudderen
wiebelend
dikzakjes
bintjes
geroosterde
patatjes
in de schil
schat
jij bent het
die ik
voor altijd wil

Gedichtendag

2007-01-25T17:13:00.000+01:00

Overvallen

door

duisternis

stekeblind

de blinde mol

want

dag na dag

steeds opnieuw

ontneemt

jouw pracht

jouw schoonheid

het licht uit mijn ogen

en plaatst het in mijn hart

100 WATT

voor 100 jaar

jij

de verlichting

in mijn bestaan

botsend het nieuwe jaar in !

2007-01-02T16:14:00.000+01:00

Het is een tijdje stil geweest in het pygmeeboek, maar onze stek raakt intussen lekker in orde, de examens zijn achter de rug en het nieuwe jaar is intussen aangebroken.

De pygmee is letterlijk 2007 ingevallen, allelulia ! Oudjaar brachten wij samen met een paar lotgenoten door in het kabouterhuisje. Lekker smikkelen en na klokslag 12 uur was iedereen klaar voor een nachtelijk strategospel... Nu hebben kabouters geen bosverlichting dus alles was redelijk donker. Dit in combinatie met een uitgeregend brilletje had het lichtlampje van alarmfase 3 bij de pygmee al moeten doen branden, maar noppes.

Plots hoor ik een takje kraken, hellep, iemand wil mij overvallen en mijn strategokaartje inpikken. Dat zal niet waar zijn !!! Onze ploeg was immers vastbesloten om te winnen. Dus begint de pygmee fanatiek een spurtje te trekken. Inderdaad, spurtje, ik gebruik wel degelijk het verkleinwoord. Na een paar passen tuimel ik pardoes de dieperik in...aaaaarrrggghhh. Ik had namelijk in het donker niet gezien dat er een hekje het terrein afbakende en daar bleef ik dus uitermate gezellig met mijn voeten achter hangen... Ik klets op de grond, de netels in en de weg op... een fameuze deuk in mijn borstkas, jammerdejammer maar alles zit nog op zijn plaats. Chance dat ik nog niet teveel alcohol binnen had zodat ik nog de reflex had om mijn armen uit te strekken, anders had het pygmeehoofd ( inclusief brilletje) er heel wat platter uitgezien.

Een uurtje later, het spel is voorbij en de uitgeregende spullen worden in de koffer geplaatst. Mijn geliefde vindt vaak dat ik een monchichihoofd heb. Ik denk altijd bij mezelf dat ze dat schattig bedoelt, maar sinds die bewuste oudejaarsnacht denk ik toch dat ik mijn mening moet herzien. Monchichis zijn bekend om hun toch wel ronde hoofd...mja mja ! Nu heb ik nog maar net mijn regenjas in de koffer gelegd of mijn sjoeke kletst de kofferbak macho-achtig dicht... Dit was wel heel fotogeniek ware het niet dat mijn hoofd er wel haast tussenstak. Ja, een alfa romeokofferbaksnee ( een nieuw scrabblewoord !-) siert nu stoer mijn hersenpan.

Met ingedeukt lijf en kop keerde ik dus terug naar het kabouterhuisje om nog een glas schuimwijn te drinken en wat danspasjes ten berde te brengen... Hopelijk was dit al een bijeengeraapte portie ongeluk van 2007 en kan het voor de rest enkel maar beter worden !

En voor de rest : leve de wrakken en het oud-ijzer ! Ik kom jullie vervoegen !

thèkè-fiel ?

2006-11-20T13:25:00.000+01:00

De dozen stapelen zich op naarmate 1 december nadert...overal staan ze nu, in alle formaten en in alle geuren. Een aantal dozen komt immers uit een verfwinkel en zijn oversproeid met een aangename cocktail van de allerlekkerste giftige chemicaliën. U kunt nu bij ons kiezen uit een gratis geurenpalet : in de aanbieding zijn : gratis migraine reeds na een half uurtje of gratis een giftige walm naar de hersenen zodat men een beetje licht in het hoofd wordt. Soms vrees ik dat mijn geliefde onder invloed van al die walmen me in een vlaag van waanzin in een doos zal "intapen". Het is fijn om te zien hoe zij als een volleerde verhuister alles professioneel dichtkleeft en op elkaar stapelt... de plakband vliegt me om de oren en ik moet goed opletten dat mijn geliefde - lustig met- haar- armen- rondwiekend mij niet tegen de muur plakt. Ik ben al ettelijke haren verloren doordat ze zogezegd per ongeluk plakband op mijn hoofd plakt...grmbl...wacht maar , mijn wraak zal zoet zijn. Ik zal een geheel nieuw epileersysteem bedenken met bruine plakband...
Intussen moeten we ook de kasten uitmesten en vooral : rommel weggooien. Apetrots toont mijn lief het plastieken zakje waar "wel 10 dingen inzitten die weg MOGEN !" Mijn hart springt van vreugde op en gretig wil ik het zakje uit haar handen gritsen en naar de vuilbak lopen...Totdat "weg" gelijk lijkt te staan met " voor de rommelmarkt" en alles wordt netjes opgeborgen in de zoveelste doos. Maar er zijn ook dingen die echt geëlimineerd mogen worden : PAPIEREN ! Wij hebben al zoveel weggesmeten dat ik vrees dat we met al het papier de straten van Zammel zouden kunnen plaveien ( alhoewel, zoveel zijn dat er ook niet hihih ! ).
Maar toch, ik ben trots op mijn wederhelft, want ze doet prima haar best ! Ze heeft totaal tegen haar natuur in al flink opgerommeld. Het is verbazingwekkend hoeveel spullen een mens verzamelt en hoeveel dozen er nodig zijn om alles in op te bergen. Wat bij ons in de living staat, moet de natte droom zijn van elke dakloze ! hihihi. En dan nog is slechts de helft opgeborgen. De rest volgt deze en volgende week.
Tussen al de verhuisstress door hebben we vorige vrijdag nog een optreden meegepikt van ons groot idool MIRA. "Ons vriendin" was weer fantastisch goed. Het cdtje draait al grijs in onze auto en het zinnetje " schat zette gij de vuilbak buite,schat is em goe toe..." is wel heel toepasselijk op onze situatie nu... Ga maar kijken naar de site en kweel lekker mee !

PS voor de geïnteresseerden mede-rommelmarktliefhebbers : de mickey mouse spulletjes zijn WEGWEGWEG ! Er zijn dan toch nog echte kenners op deze aardbol !
Deze week in de aanbieding :
1)De meest flashy disco-rolschaatsen ever... ! Voor 5 schamele euro's zijn ze de uwe !
2)Kinderbadjes voor uw poppemie ! Zij heeft dringend nood aan een wasbeurt ! Voor 1.5 euro ziet zij na een badje er weer stralend uit !
3) Een spaarpot van sesamstraat voor 1.5 euro...berg uw centjes veilig op zodat de dieven met de eindejaarsfeesten niet aan uw geld kunnen...

U koopt toch ook ?

2006-11-07T19:16:00.000+01:00

Wij gaan verhuizen ! Jippiejee !
Dit brengt natuurlijk het gebruikelijke wikken en wegen met zich mee : gooi ik deze spullen weg of hou ik ze bij ? Wat mijzelf betreft is het heel simpel : als het aan mij lag, keilde ik het merendeel van de spullen die ik niet gebruik gewoon de vuilbak in , maar o wee ! Dit is buiten mijn geliefde gerekend ! Als ze nog maar de woorden "gooien" in combinatie met "vuilbak" hoort, loopt ze rood aan van verontwaardiging en ze zou niks liever doen dan mijn vuilbak dichtlassen zodat ik er niks meer kan in smijten. Mijn geliefde behoort nl tot de soort mensen die moeilijk afstand kunnen doen van iets en die alles bewaren... Intussen ben ik al wat door haar opgevoed en gooi ik nog enkel stiekem spullen weg, verstopt onder een stuk keukenrol zodat ze het niet ziet, of een sleutelhanger diep weggemoffeld in een yoghurtpotje valt ook niet zo op ...hihihihi.
Samen zijn we ook een andere weg in geslagen die dient als compromis, nl. de weg van de rommelmarkt ! We verzamelen al onze spullen die ZEKER NIET ZOMAAR IN DE VUILNISBAK GEGOOID MOGEN WORDEN BEN JE GEK OFZO ??, proppen ze in de auto en sjeezen richting Heist-Op-den-Berg in de hoop nog wat zaakjes te kunnen doen.
Zondag was onze rommelmarktdoop. Met een auto die kreunde onder het gewicht van broeken anno 1876-1986, met schoenen waar misschien nog wel 2 millimeter zool op stond ( werden ze niet gebruikt tijdens de eerste maanlanding?), met dvd's waarvan je na 3 minuten al geeuwend beseft : neen deze film is niks voor mij, met de hele sleutelhangercollectie van de CM en de Chiro, spreidden wij goedgemutst om half 9 ons dekentje uit om ons "kraampje" in te richten... Tiens, alle andere verkopers zijn precies al op post.... We hadden er totaal geen benul van of we iets zouden verkopen of niet. Groot was dan ook onze verbazing dat bij het uitladen van onze auto al een paar nieuwsgierige bompa's onze koopwaar inspecteerden zoals een bende hongerige kippen die azen op een sappige worm die uit de aarde opduikt... We zijn nog niet begonnen en de meest saaie dvdboxen ooit, zijn al van eigenaar gewisseld, hoera ! Onze eerste centjes zijn binnen. Dit is lollig !
We hebben wat afgelachen, want er passeerden een hele troep rare mensen onze " winkel" : mensen die de maat van een broek nemen door de broek rond hun nek te draaien ??? Of die hun elleboog in de broek steken... Jajajaja, ik ben zo mager als mijn elleboog. Een totaal nieuwe visie op "molligheid". Mensen die GRATIS staaltjes parfum kopen ( komaan, 40 cent is een mooie prijs ! ), schoenen die in de ogen van bepaalde individuen belachelijk duur lijken ( 2 euro??? Afzetters ! 50 cent ja !)... Kortom, zo'n rommelmarkt is een belevenis op zich. Wij zijn nu helemaal gebeten door de rommelmarktmicrobe en gaan volgende zondag weer op stap. Wij hopen u daar te zien MET portemonnee en een warme koffie, want het is fris, inderdaad.
Aangezien u, lieve webloglezer, in een bevoorrechte positie verkeert, deel ik u graag in avant-première onze TOPartikelen aan spotprijs mee...
Indien u geïnteresseerd bent, gewoon onderaan een commentaar schrijven... :-) Wie eerst komt, eerst maalt ! Wij danken u bij voorbaat en zien u graag zondag in grote getalen een weg banen naar onze stek in de cederstraat in Heist-Op-den-Berg
EXCLUSIEF IN VOORVERKOOP ! 4 artikelen waar u niet naast kan kijken !
- een zout en pepervaatje van mickey en mini mouse voor maar 3 euro !!!! Dat wordt lachen met mickey aan tafel !
-een kartonnen vliegtuig van SABENA ( oud dus authentiek !) om aan uw muur te hangen voor maar 5 euro ! Haal die nostalgie binnen !
-een melkkannetje van een koe zodat de melk uit haar mond in uw tas terecht komt ! Boehoe zegt de koe ! Boehoe dat is maar 2 euro, boehoe dat is goehoe !
-een plastieken beker in de vorm van het hoofd van Ernie voor maar 1 euro. Of hebt u liever koffie in uw eigen hoofd ???

2006-10-18T21:03:00.000+02:00

de stilte is oorverdovend

onuitspreekbaar
hoeveel ik van jou hou

ik hoor mijn hart kloppen
elke slag
is
verlangen
naar
jou
het ritme
de roes
geluk
zalig
in jouw armen
jou omarmen
woordloos
de tong verlamd
jouw naam
in mijn hart
gebrand
onuitwisbaar

Kriebelwiebelkriebel

2006-09-27T20:02:00.000+02:00

Kriebelwiebelwiebel
mijn buikje deint lustig mee
op het ritme van de kriebels
die ik voel voor jou
kriebelwiebelwiebel
mijn hart
wil
jou
omarmen
jou verpletteren
met mijn geluk
jou kussen
tot het bloedt
jou optillen
tot in een hemel
vol gelach
en tederheid
tot jij
zweverig
en
de maan
de zon
ze verbleken
bij jouw schoonheid
die straalt
zelfs in de donkerste nacht
mijn lief
jij bent alles
waar ik al mijn hele leven op wacht

Uitspraak van de week...

2006-09-16T10:53:00.000+02:00

Het is weer zover : De school is 2 weken bezig en iedereen zit weer in zijn dagdagelijkse schoolritme. Ook de pygmee. Het is verbazend hoe snel je weer gestructureerd rondloopt en je hersenpan terug vol zit met interessante bemerkingen als : Zijn mijn copies al binnen ? Hoeveel tijd heb ik nog om koffie te drinken ? Wanneer moet ik de agenda's controleren ? Hoeveel toetsies moet ik deze week plannen...
En bij het verbeteren van toetsen val je soms omver van het lachen. Elke week heeft wel een gedenkwaardige uitspraak.
Deze week bij de pygmee : ik doe een van mijn eerste toetsen in een eerste jaar. Om de kindjes te pesten en onder het motto "hoe creëer ik faalangst" zeg ik hen dat de titel is : "Mijn eerste nul"...De kindjes lachen eens schamper. Thuis bij het verbeteren tovert zich een glimlach op mijn lippen : een patteeke heeft geschreven : "Mijn eerste LUL"...hihihihi, ze snappen mijn humor nog niet zo goed !
Benieuwd wat volgende week brengt...

Blij weer naar school ?!

2006-08-28T10:15:00.000+02:00

Volgende vrijdag is het weer zo ver : dan stapt de pygmee weer in de leerkrachtenrol, poetst de bril eens flink op, zet de zweep en de elektrische schokken klaar voor de "stoute kindjes" en oefent een quasi strenge blik in voor de spiegel...

Net aan het begin en ook aan het einde van de vakantie word ik steevast geteisterd door een nachtmerrie die steeds weerkeert. In het begin van de vakantie denk ik dat het komt door het afkickproces waar je toch steeds even door moet wanneer het schooljaar geëindigd is en op het einde van de vakantie denk ik dat de droom een weerspiegeling is van de gezonde stress die ons leerkrachtenras teistert met het oog op het nieuwe.
Vanacht had ik prijs, dus ik besef dat de vakantie gedaan is en dat mijn brein en lijf zich al hebben ingesteld op 1 september.

De nachtmerrie verloopt meestal als volgt : je komt binnen in een klas en wat je ook doet of zegt, je hebt totaal geen tucht.
De voorbije nacht kwam ik binnen in de klas. Natuurlijk zat er geen enkel kindje op zijn/haar plaats. Ook na verschillende aanmaningen , bleven ze rondhuppelen. Wanneer de ene helft van de klas eindelijk neerzat, ontdekte ik telkens weer in een of andere hoek nog kindjes die rechtstonden of die uit het raam naar hun kollega's van andere klassen zaten te zwaaien. In mijn dromen word ik altijd erg fysiek ( een verdrongen wens ???), ik sleur de ene na de andere bij de kraag naar de bank en deel flink wat "motten" uit...Maar het helpt niet. Plots stonden er 5 leerlingen met latten, mappen en stiften aan de deur. Godverdekke ! Ik gil luid : "Willen jullie wel eens onmiddellijk gaan zitten! " Zij roepen fijn in koor : "Nee, want wij gaan lekker naar PO, Latijn interesseert ons niet ! " Aaargh horendul werd ik er van en verzuchtte bij mezelf : shit, en dit is nog maar dag 1. Er kwamen ook kindjes op me af die zeiden : ik ben de broer van de beruchte X. Mmm fijn, welkom,fijn dat je in mijn klas zit. En plots dacht ik bij mezelf : maar wat sta ik hier verdorie te doen in deze klas, ik ben helemaal geen titularis hier, ik moet naar een andere klas. Oef, een zucht van verlichting.
Van de rest van de droom herinner ik me niets meer.

Ik heb al massa's gelijkaardige dromen gehad. Ik heb al heel veel leerlingen geslagen met een baseball-bat omdat ze niet opletten, met een stoel op hun hoofd getimmerd omdat ze niet blijven zitten op hun plaats. Ontelbare kindjes zijn door mij bij hun haren IN de rij gesleurd ( EN STA NU STIL EN HOU JE MOND ! ). Beangstigend hoe geweldadig en moordzuchtig ik in mijn dromen ben. De dag erna is het altijd een spannend moment voor me. Wanneer ik de klas binnenwandel, die ik in mijn droom "eens goed hun vet gegeven heb" en ze daar braaf zie zitten en zie hoe ze flink meewerken, dan valt altijd een zware last van mijn schouders.
Want die "kindjes" zijn toch zo schattig. Ik zou voorlopig geen andere job willen.
En daarom keer ik blijgezind naar school terug ! (Tiens, wat doen die boksbeugels in mijn rugzak ...)

IK BEN BANG !

2006-08-23T10:19:00.000+02:00

De pygmee staat veilig en wel terug met de voetjes op de grond na een uitermate lollige citytrip Madrid. Telkens ik in een vliegtuig moet stappen, bekruipt mij een ontzettend grote irrationele angst. Mijn vrolijk gekwek stopt onmiddellijk bij het betreden van een vlieghaven...IK BEN BANG ! Nu ik deze vakantieperiode 2 vliegtripjes had gepland met mijn geliefde,dacht ik dat mijn vliegtuigangst wel ging minderen. Want zeg nu zelf : kan een mens nog meer op zijn gemak zijn dan in de armen van zijn geliefde ? Allelulia, deze stelling geldt niet voor mij ! Ik ben zelfs een nog grotere sissie dan voorheen. Vroeger, op van die groepsreizen, hield ik me nog wat stoer terwijl inwendig mijn hart een F1-rit reed. Ik kon toch moeilijk beginnen wenen voor de ogen van al die vreemde mensen?Nu heb ik echter geen schroom meer en neemt paniek de bovenhand. Hoezeer ik ook verschillende mantra's prevel : "de piloten moeten voortdurend trainen" -" Het vliegtuig is nagekeken" - " Het vliegtuig is ontworpen om alle turbulentie te doorstaan "- " een, twee, drie en adem in en vier, vijf, zes en adem uit", bij de minste trilling, bij het minste motorgeluid, knijp ik de billetjes van mijn lief plat en schiet mijn hart in de 5de versnelling. IK BEN BANG ! En geen enkele rationele gedachte, geen enkele streling kan mijn angst bedaren. Ik heb al vanalles gedaan :
1) alle mogelijke hoeveelheden sedinal gepakt : 2-3-6-8
resultaat : nul !
2) praatsessies om vliegangst te overwinnen (" jajajaja en je steekt je angst boven in de handbagageruimte")
resultaat : 1 vlucht ok, in het terugkomen vergeten dit te denken en lap, resultaat nul !
3) alcohol drinken in beperkte mate
resultaat : nul én veel pipi doen waardoor ik moet rechtstaan wat ik ook weer niet durf :-(

Trouwens, over rechtstaan gesproken. Tijdens de heenreis naar Madrid moest de pygmee plots dringend naar het toilet. Ik sta dus recht en begeef me richting wc. Ik heb mijn broek nog niet opengedaan of lap, het vliegtuig begint heel hard te daveren en te schokken. Ik dacht eerst nog dat er iets mis was met mijn motoriek omdat wij 3 seconden ervoor nog gezapig door de lucht vlogen. Maar hola paula ! Ik werd zelfs haast heen en weer tegen de cabine gekwakt. DIT IS NIET LEUK ! IK BEN BANG ! Ik had al beslist om mijn broek terug op te trekken en snel terug te spurten naar mijn geliefde, maar dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Met één hand klamp ik me vast aan de muur en met de andere hand probeer ik mijn broek naar boven te trekken wat niet gemakkelijk is als er ook nog zo'n geldzakje gezellig aan je buik hangt. Intussen hoor ik ook de voor mij zo akelige zoem - ik denk steeds dat de piloot zal zeggen : ladies and gentlemen we have a small problem - en de fijne mededeling dat iedereen moet blijven zitten want dat er turbulentie is. Ja, hallo ! Dat had ik intussen ook wel door ! En er is maar 1 iemand die rechtstaat /half gehurkt staat : inderdaad de pygmee. IK BEN BANG ! Hoe ik erin geslaagd ben die broek terug aan te sjorren, is me een raadsel maar het kon niet vlug genoeg gaan. Na met mijn gezicht bijna tegen de wc-deur geplet te zijn -met dank aan turbulentie nr 402bis- sloeg ik de deur open,bleef nog wijt met mijn t-shirt aan de klink hangen en navigerend als een dronkenlap probeer ik tussen de zetels mijn geliefde te bereiken. BANG! BANG ! BANG ! Ik smijt me in de rij waar we zitten en stoot intussen nog mijn knie tegen alle mogelijke onderdelen die aan een vliegtuigstoel kunnen zitten : mijn knie vertoont afdrukken van het slagveld bestaande uit : tafeltje, leuning , opbergzakje, hoofdsteun, voetsteun en blauwe pluche...Ik stort me in de schoot van mijn geliefde, snoer de gordel vast zoals een corset en begin haast te wenen.... Mijn geliefde proest het uit van het lachen ! LACHEN ???? IK BEN BANG !
Dit moest natuurlijk mij weer overkomen ! Achteraf bekeken was het natuurlijk een idioot zicht : een half verwilderde, broek vasthoudende, waggelende pygmee die haast alle stoelen omver liep in de hoop zo snel mogelijk te kunnen gaan zitten.
Bij onze terugkomst, was het luchtruim mij beter gezind. Ook was ik bij het opstijgen blij dat er een baby heel de tijd wild aan het krijsen en gillen was... Het was fijn om te weten dat er nog iemand in het vliegtuig zat die banger was dan ik ! Nog nooit heeft geween mij zo'n steun geboden.
Ik ben benieuwd wat de volgende vliegvakantie zal brengen. Intussen blijf ik wel onverzettelijk alle mogelijke vliegtuigdocumentaires op National Geographic zien, ook al maken ze me bang. En ook in de cinemazaal kan u de pygmee aantreffen. Kwestie van mij te harden tegen de aanblik van een vliegtuig en om alle noodsituaties nog eens te doorlopen... Een gewaarschuwde vrouw is er 3 waard...een gewaarschuwde pygmee 4.

Kamp

2006-08-03T11:00:00.000+02:00

Mijn geliefde zit een weekje op gezondheidskamp. Niet voor zichzelf, haar buikje is meer dan plat genoeg-een pingpong balletje blijft er gewoon op stuiteren-maar om te koken voor kindjes die kampen met overgewicht. Ze had me gevraagd of ik een dagje wou helpen. Ik had maar ja gezegd, ook al stond ik er sceptisch tegenover : ze waren met 2 koks voor 11 kindjes? Dat leek me meer dan voldoende. Daarbij kwam nog dat de menu's zo ingewikkeld klonken en alle voedingswaren moesten waarschijnlijk tot op de korrel afgewogen worden, zodat ik al op voorhand dacht, das niks voor de pygmee !

Maar wat een meevaller, het was echt reuzefijn ! Ik heb het zelfs aan boord kunnen leggen dat ik nog een dagje langer kon blijven. Want weet je, een keer je weer "kamp bent" keert die hele kampsfeer van een ver verleden direct terug in je lijf en begint het te kriebelen.

Ziehier een paar indrukken van het kamp, waarvan het hoofddoel is vermageren :

1)Heel veel mieren en vliegen die er rondliepen ( beikes ! ). Ik vraag me af of de CM die opzettelijk ingehuurd heeft omdat de miertjes het voedsel uit de keuken wegroofden en omdat de vliegen aan hun pootjes soms wel heel grote brokken hadden hangen. Daarenboven waren het volgens mij ook speciaal afgerichte vliegen : de hele keuken was immers gedecoreerd gaande van vliegenvallen op de ramen tot vliegenvallen aan het plafond en die rotbeesten vertikten het om er tegen te vliegen... toch raar ! Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik ervan overtuigd ben : die beesten waren speciaal opgeleid om ervoor te zorgen dat de kindjes minder eten hadden = sneller vermageren

2) De diëtiste nam met haar menu alles wel heel serieus. De hoeveelheden die zij opschrijft verstaan sommige winkels niet zo goed. Iedereen bekijkt je bij de bestelling alsof je opzettelijk moeilijk wil doen. Zo stonden op het menu : 138 kerstomaatjes, 400g selder,57 radijsjes, om nog maar te zwijgen van "viespeukerige" tongrolletjes en over die 4 korrels peper en het halve lepeltje vloeibare zoetstof dat toch wel een extra touch gaf aan het hele menu ! De gerechten lukten steeds wonderwel dankzij de professionele inzet van mijn geliefde. Ik ben trots op haar ! Alleen vond ik zelf dat al het eten weinig smaak had, wat miste ik ZOUT ! PEPER !SUIKER !

3) De douches waren volgens mij ook opzettelijk gekozen onder het motto " we slanken af waar we kunnen" Ze bestonden uit zo'n ouderwets systeem waar je aan een handvat moet blijven trekken als je wil dat er wat sprieten water je lichaam beroeren. Zeer handig ! Vanaf als je loslaat om je washandje of zeep te pakken, stopt de straal water. GRMBL ! Waarschijnlijk wil men dat je goed veel beweging hebt onder de douche : " en trek en wrijf en trek en zeep en trek en spoel en trek..." Ik vraag me af of mijn geliefde haar ene biceps ontzettend ontwikkeld zal zijn, wanneer ik haar weerzie...Ik hou mijn hart vast...

Intussen zit ik hier al terug thuis en tel de uren af tot ik mijn geliefde zondag opnieuw kan vervoegen daar in het verre Kasterlee. Nog 2 daagjes helpen op mijn eigen aanvraag, wie had dat ooit kunnen denken ! "CM, we pygmees do like you !"

FACTOR 50+

2006-07-30T16:15:00.000+02:00

Aan het water
zit jij…
de zon weerkaatst
jouw stralende pracht
Insmeren
met zonnecrème
moet ik me
voor jouw
tedere schoonheid
Ik ben verbrand
tot op het bot
Ik smelt
bij elke blik van jou
tot een zee
van liefde
De vlinders in mijn buik
dragen me naar de hemel
en terug
ik zweef
op een wolk van
geluk
JIJ overal
Jij zit stevig
vastgesnoerd
in al wat ik
ben
in al wat ik
voel
Zet de klok maar stil
JIJ
ALLES WAT IK WIL

2006-07-06T09:22:00.000+02:00

ZAMMEL BOVEN !

De Bossnep
tsjilpt
met 3 gasten op het terras
een gezellige drukte
van 2 coureurs
de ronde van Blauberg-Bergom
magere boze kat
vergezelt een verdwaalde
bezoeker
tomtom slaat tilt
een klein puntje op de kaart
Ik schrik
aan de parochiezaal
een samenscholing
van wel 4 Zammelianen…
solden ?
chiro-bijeenkomst ?
betoging ?

verdacht

opnames voor een nieuwe film

actie

JAJAJAJAJAAAAA
ME TARZAN YOU JANE

ME LOVE ZAMMEL

GEHUCHT NUMMER 1 !

(Ik wil er altijd heen)

De weddingschap ...

2006-06-26T10:41:00.000+02:00

Het is weer zover ! De pygmee gaat opnieuw voor een weddingschap met haar geliefde. Het is altijd even slikken want meestal ben ik overmoedig en ga ik totaal de mist in. Ik denk dat ik mijn lief nog steeds een aantal "werf-ontbijtjes" moet...grmbl : -(
Toch ben ik steeds rotsvast overtuigd van mijn gelijk, maar moet ik in het zand bijten...bah, mijn geliefde is geen toffe weddingschapswederhelft ( wat een prachtig scrabble-woord ! )
Deze keer gaan we voor een weegschaal-uitdaging. Gisteren immers wreef ik even over mijn buikje en schokkerend : ik bleef wel heel lang een buikwelving voelen...mijn kwabben zijn uitgerokken ! Misschien zijn mijn handen gekrompen en duurde mijn gewrijf daardoor langer ?Misschien komt het van de warmte dat mijn buik uitzet? Misschien komt het van de muggenbeten die zich opeenstapelen tot een nieuwe pseudo-kwab ? Misschien is het gewoon een waterbuik in navolging van een waterknie ? Allemaal excuses, ik besef het zelf ook : er is dringend actie vereist. IK MOET VERMAGEREN ! IK MOET LOPEN ! IK MOET MINDER ETEN EN SNOEPEN ! ( zo tip ik in drukletters na net een Mars in de cabine te hebben gestoken...). Maar deze keer meen ik het en ga ik er iets aan doen. Zeker nu ik de kans heb om EINDELIJK eens een weddingschap te winnen omdat het nu niet van kennis afhangt maar van karakter. Ik moet tegen vrijdag 50.5 kg wegen...Mijn geliefde heeft ook een streefgewicht genoteerd. Ik ben benieuwd wie van ons 2 zal winnen...
Desnoods sabboteer ik de weegschaal...hihihihi...
Ik hou u op de hoogte !

Comatueus !

2006-06-23T09:31:00.000+02:00

Het is een beetje stil op de pygmeeblog. Dit is te wijten aan het feit dat de examens in volle hevigheid bezig zijn en dat er dus weinig tijd is om iets creatiefs uit de hersenpan te zwieren en op het scherm te tippen...
Het is saai gedurende de examenperiode op school. Onze taak bestaat erin om 4 uur te koekeloeren in een klas vol "kindjes" die gebogen zitten over papieren. Hoogtepunten van de dag zijn : een leerling die een potlood laat vallen, een leerling die een zakdoekje vraagt, een leerkracht die binnenkomt om de vragen toe te lichten en last but not least : een vlieg die door de klas suist...geeuw en allelulia ! Om niet in coma te vallen houden mijn collega's en ik ons blijkbaar bezig met dezelfde boeiende bezigheden, zoals blijkt uit gesprekken in de leraarskamer. Ziehier onze top 5:
1) tellen hoeveel kinderen sportschoenen aan hebben en hoeveel niet
2) tellen wie lang haar heeft en wie niet
3) kijken of kindjes lijken op broers/zussen
4) namen van onbekende kindjes van buiten leren
5) gokken hoe laat het is alvorens op het uurwerk te kijken
De minuten tikken telkens tergend traag voort...het is inderdaad de meest afgrijselijke periode van het jaar !
Maar het einde is in zicht ! Volgende week beterschap !

Ik ben een B-abe !

2006-06-01T16:54:00.000+02:00

Hoera ! Driewerf jochei en olé ! De pygmee heeft een nieuw rozig papier in haar portemoneetje steken ! Vanaf heden wordt mijn favoriete letter, de letter B ! Bantastisch ! Bedanken boet bik booral bijn blief boor baar beduld en baanmoedigingen... BERCI BIDY BERCI !

De 20 kg van Brussel ...

2006-05-30T14:39:00.000+02:00

Terwijl mijn geliefde op zondag dapper de 20km van Brussel loopt, vond de kleine pygmee dat zijzelf toch ook nood had aan een nieuwe uitdaging. Maar wat ? Met speurende blik tuurde ik in het rond temidden van allerlei verlokkelijke "kraampjes" in het jubelpark. Zou ik 20 km hotdogworsten proberen op te smikkelen ? Zou ik, de van fruit-gruwelende, 20 beentjes van gratis appelsienen proberen door te slikken ? Zou ik 20 liter pipi in de mooie toiletten proberen te lozen ??? Plots heb ik een ingeving : NJAMNJAMNJAM er worden lekkere koekjes uitgedeeld...en wel aan 2 standjes ! Met rasse tred schrijd ik naar het 1ste kraampje en glimlach lief in de hoop een koekje te krijgen...Gretig graaien mijn handjes de koek weg, hup de rugzak in en ik huppel verder naar stand 2. Ook hier strek ik de armpjes uit die snel gevuld worden met een nieuw koekje... DIT IS LEUK ! Opnieuw huppel ik naar kraampje 1...HAPHAP ...en naar kraampje 2 ...HIPHIP...en naar kraampje 1...
Ijverig probeer ik 20kg koek in mijn rugzak te vergaren...het lukt me net niet, aangezien mijn geliefde zo snel het parcours heeft afgelegd dat ze na 2 uurtjes al terug is. Ik ben erg trots op haar dat ze zo'n geweldige prestatie heeft neergezet. En wat mijzelf beftreft : ik ga volgend jaar oefenen, zodat ik 20kg snoep en koeken kan vergaren op 2 uur tijd. Laat de training maar beginnen ! Die 20 kilometer smaakt naar meer !

Waterpas of niet-waterpas, that's the question

2006-05-26T10:15:00.000+02:00

Het buikje van de pygmee begint zenuwachtig te kriebelen en de handjes worden klam tot wel zeer plakkerig, het broekje wordt al een beetje nat en de wc wordt al vaker doorgetrokken dan normaal...inderdaad... het rij-examen nadert met rasse schreden ! Donderdag is het moment van de waarheid en tot het zover is, parkeer ik elke minuut van de dag mentaal mij tussen de paaltjes, overwegend of ik nu weer naar links of rechts moet draaien. De grootste boeman is het stomme manoeuver : hoe rij ik WATERPAS doorheen die belachelijke paaltjes ? Het lukt me zelden en ik word er horendul van. Vanbij het vertrek loopt het al mis : wanneer ik in de achteruitkijkspiegels kijk, zie ik meestal aan één kant al geen palen ( zelfs mét brilletje op de neus). Als ik wel palen zie, lijkt het alsof ik telkens heel veel plaats heb aan de zijkanten.Vol goeie moed druk ik dan op het gaspedaal en "tiens, hoe kan dat nu, ik heb nog welgeteld een millimeter plaats ????". Als ik doorheen de eerste paaltjes ben gesukkeld en de indruk heb nu toch wel voor een keertje KAARSRECHT te rijden, zegt mijn geliefde minzaam dat ik aan het zigzaggen ben ???????? Ik moet mijn geliefde, de beste rij-instructrice ooit -want zeg nu zelf, wie erin slaagt om een sissiepatatpygmee aan het rijden te krijgen en meer nog dat ze er zelfs plezier aan beleeft, die is onomstotelijk een talent ! - bewonderen voor haar geduld. Eindeloos blijft zij op al mijn paniekerige vragen antwoorden, met een engelengeduld draait ze aan mijn stuur in de tegenovergestelde richting van de richting die ik nu weer eens bedacht had ( altijd fout ! ), als ik de koppeling haast verbrand door ze te lang ingedrukt te houden, wordt mijn liefste niet boos ( of nu ik erover nadenk... waarvoor diende eigenlijk dat getrokken mes dat ze plots tussen haar tanden klemde ?), wanneer de tranen in mijn ogen staan omdat die rotpalen opzettelijk als ik erdoorheen wil rijden blijkbaar door een magische kracht bewogen worden, blijft ze op me inpraten en geeft me terug moed dat ik het wel kan. Na haar dagtaak, maakt ze tijd om zich met mij in het verkeer te smijten.Het liefste oefent ze de examentoeren met me. Dat is immers : "Cabine dicht en opletten nu ! Zalig die rust in de auto.. ."
Zowaar, ik moet dringend de website opzoeken van de Nobelprijs voor geduld en opoffering en mijn geliefde voordragen.
Intussen tel ik de uren af tot ik een eerste examenpoging mag wagen en hoop ik dat ik mijn geliefde niet ontgoochel. De komende dagen zal geen enkele duif, hamster of vis in het Leuvense veilig zijn, want ze lopen allen het gevaar door mij gevangen te worden en als offer opgedragen te worden aan de Griekse goden, in de hoop dat ze hun welwillend oog op mij laten rusten.
Voorts probeer ik de volle betekenis van de woorden waterpas, evenwijdig, kaarsrecht en in een rechte lijn ten volle tot mij te laten doordringen...
Eén ding weet ik zeker : op een dag neem ik mijn geliefde bij de hand en ga ik in een KAARSRECHTE lijn, zonder aarzelen met haar naar het gemeentehuis, dienst burgerlijke stand. Geen paaltjes, geen mousse, enkel een volmondige JA die recht uit mijn hart komt...

kinderpoëzie van de mini-pygmee

2006-05-10T16:57:00.000+02:00

Ik haat ze...die zoemende, irritante muggen ! De eerste warmte steekt de kop op en mijn hatelijke vriendinnen houden me uit mijn slaap. Ik word er onnozel van...Ik voel hoe ze me listig besluipen, hun gezoem staken en mijn lekker bloed opzuigen, sabbelend aan hun angel als aan het rietje van een smakelijke kokteel. Ik verzoek ze telkens vriendelijk om ook eens door te vliegen naar mijn geliefde die zich van niets bewust ronkend heeft neergevlijd... Kwestie van gedeelde smart is halve smart. maar noppes ! De muggen vertikken het ! Voor hen sappige pygmee-armpjes en patatbuikjes...

Ik vond onlangs mijn bundeltje poëzie terug dat ik ooit in de lagere school had geschreven...mijn eerste kinderlijke poëzieroersels, toen de dieren nog konden spreken en rijmen het opperste streefdoel was...

Zoem zoem doet de mug

baf baf

daar heeft ze niet van terug !

De muur kleurt rood

de mug is dood.

Hihihi, ook toen was ik al een vredelievend klein patatje...

ONRUST BESTOOKT MIJN HART

2006-05-04T16:47:00.000+02:00

[Niet wetend
waarom
jij
nu
toch
…]

de angel
van de schorpioen
brandt
in mijn hart
een
rauwe wonde
zwart
van pijn
en wantrouwen
door de donkerte van het vergif
hoop ik
jouw liefde te zien

[wel wetend
wat jij
voor mij
betekent]

jouw spiegelbeeld
in mijn tranen

jouw spiegelbeeld
in mijn lach

ik wil trouwen met jou
als dat mag

Een "zwaar" probleem ?

2006-04-21T11:18:00.000+02:00

Wanneer je momenteel de leraarskamer binnenkomt, valt het meteen op : mensen zitten aan tafel en zuchten. Ze lijken een zware last te torsen. Wintermoeheid ? Stress ? Depressies ?
De angst grijpt naar de keel : gaat het wel goed met mijn lieve collega's ?
" Het zijn de eitjes..." verzucht iemand. " " Die koekjes, ik kan echt niet meer" klinkt het uit een andere hoek terwijl ik een mond zie die gretig een koekje weghapt...
We kampen momenteel met een overaanbod aan eieren en koekjes. Schuldigen zijn die verdomde paashaas die maar blijft rondhuppelen op het schooldomein, alsook alle mensen die verjaren in de paasvakantie. Net voor de vakantie begon,waren we ons al flink te buiten gegaan aan 2 megamanden eieren van een goede ziel, geschonken om op te smikkelen tijdens de deliberatiestress. Gulzig graaiden onze handen toen in de mand onder het motto : "In de paasvakantie ga ik elke dag trouw sporten dus vliegen die kwabjes er dan wel af ! " En haphap de eieren verdwenen als sneeuw voor de zon.
Maar toen kwam de paasvakantie : " Morgen, ja morgen doe ik een inspanning" of " Morgen zal er minder wind zijn, dan loop ik dubbel zo veel" ... En intussen tikten de uren voorbij en werd het maandagavond. In bed naast mijn geliefde kijkend naar mijn buikje heb ik toen goede voornemens gemaakt : ik eet in school geen snoepjes meer ! Ik heb karakter ! Ik zeg gewoon na eentje : njam ik zit nu vol, nemen jullie maar !
Dinsdag : buikje torst minstens 8 eitjes. " Ik heb toch weerstand geboden, ben pas na een uurtje beginnen smikkelen...maar morgen, o morgen schiet ik in actie en hou ik me op de vlakte..."
Woensdag : buikje torst minstens 6 koekjes en 1 chocotoff " Waarom staan er hier in godsnaam weer koekendozen ? Oproep aan de jarigen : geef een fruitmand ! "( alhoewel, dan ben ik gegarandeerd slecht gezind bij gebrek aan lekkers)
" Hey wie loopt daar rond met een zak vol chocotoffs ? Toch even eentje lief vragen ! Maar morgen doe ik wel mijn best ! "
Donderdag : ik ben 's morgens vrij, maar ook bij mijn geliefde loert de begeerte : een schoon kartonnen doosje met eitjes steekt mijn oogjes uit. 2 pygmeehandjes graaien lustig rond en het "cabinnetje" ademt al snel een chocoladewalm uit...
Vrijdag : er is weer iemand jarig, hoezee ! De dozen koekjes prijken op de tafels en ik leef weer in zonde. Intussen raakt iedereen geirriteerd door een gebrek aan zelfbeheersing : waarom vreten we nu weer ons buikje rond ? We maken nieuwe plannen voor volgende week : we gaan lopen, we gaan zwemmen tijdens springuren...elk koekje dat we opsmikkelen is nu echt wel het laatste ! WIJ HEBBEN ALWEER EEN ENORME DOSIS KARAKTER !
Uit veiligheidsoverwegingen ben ik tijdens mijn springuur naar de computers gegaan, daar loert de verleiding niet. Maar binnen een paar ogenblikken moet ik opnieuw de strijd aangaan en de goede voornemens duchtig oppoetsen.
Alhoewel, ik denk dat ik mijn poetsvod pas zondag zal bovenhalen. Ik wil dit weekeinde eerst nog lekker genieten van een Kempisch smulfestijn... Zondag wordt een hoogdag :1) samen met mijn geliefde naar de metropool Zammel voor een voetbalmatch van mannen met wel heel lange benen (Moge de Coolsclan winnen !) en het verorberen van een taart,hopelijk in het NIETBIJZIJN van die mislukte haarbal ( lees : mijn goede vriend de metallica) 2) samen met mijn geliefde in de bossen van Kasterlee ( zij loopt 20 km, ik loop 20m met een ijsje in mijn handen, we moeten niet steeds hetzelfde doen ! )
En maandag...maandag wordt alles beter, dan ga ik pas laten zien wat karakter is !

OP 7 mei leg ik misschien een ei in de L-ROOM

2006-04-14T09:54:00.000+02:00

Zoals ik al een paar keer geschreven heb, organiseert mijn liefste samen met een kompaan hier in Leuven elke eerste zondag van de maand de L-ROOM. Nu is dat hele discotheekgedoe niet echt mijn ding, maar de avond zelf valt best wel mee : achter de kassa zitten met een lekkere TWIX en wat drankjes en mijn poepie laten meedeinen ( 5 op de schaal van richter ???) op de supergoeie muziek van DJ SJANTI, na afloop de beentjes in een wervelende pirouette zwieren en wat kletsen.En zowaar, elke zondag loopt de zaal lekker vol.
Het is altijd spannend of er wel mensen zullen opdagen. De nagels die afgebeten zijn, de wcblaadjes die afgescheurd werden in een vlaag van pre-roomstress zijn ontelbaar... Maar het lukt en het concept raakt langzaamaan ingeburgerd. En de mensen vinden het fijn, dat getuigt het feit dat de dansvloer tot de allerlaatste minuut volstaat en dat mensen met stevige borstels naar huis gekeerd moeten worden, want niemand wil gaaahaaaan, wij willen sjaaaaaken ! Ahum.
Ikzelf vind het altijd grappig welke flyer er nu weer uitgekozen zal zijn om de muren, de wc's en de leuningen te sieren...( Mijn sjoeke kiest dit voor alle duidelijkheid NIET zelf )Ik hou vaak mijn hart vast.
Deze keer heb ik mijn hart echt stevig moeten vasthouden, u mag mij trouwens nog altijd komen helpen want mijn handjes zijn maar klein. Tis nodig. Mijn geliefde roept me gisteren naar het computerscherm, mij al waarschuwend dat ik misschien toch maar beter mijn brilletje zou afzetten. Een kleine gil, hevig hoofdschudden en een bedenkelijke blik... mmmm. Soms vraag ik mij af : waarom moet er nu plots iemand met 2 borsten als "oversizede" airbags de affiche sieren ? Zou het iets te maken hebben met het feit dat voor deze ene L-ROOM in mei onze medemens van het mannelijke geslacht ook een danspasje mag komen wagen en spelen ze daarmee in op de lusten van de man zodat hij zeker zal komen ? Denken ze dat wij vrouwen helemaal uit ons dak gaan als we zulke rondborstige deernes zien ??? Misschien spruit mijn onbegrip en kritiek wel voort uit jaloezie op die welvingen die pygmeeën vaak ontberen... Wie weet !
In ieder geval, ik ben razend benieuwd wat deze L-ROOM zal geven. Zou naargelang de affiches van stijl veranderen, ook het publiek veranderen ? Komt de dame die de flyer siert meefeesten ? Ik ga het bekijken, zoals een goede vriendin zegt, als een interessant antropologisch fenomeen.
Hopelijk gaat u mee op onderzoek en tref ik u aan in de L-ROOM op 7 mei
Mechelsesteenweg 709, Herent van 18u tot 24 u.
De inkom bedraagt 7 euro, maar u kan misschien best proberen om 3 toevallige voorbijgangers te strikken want als u met 3 betalenden komt, mag de 4de persoon zowaar gratis binnen, olé ! (N.B. De organisatie deelt ons mee dat zwangere vrouwen toch maar tellen voor 1 en dat dwergen, lilliputters en pygmeeën ( nl. 1m53>tellen voor een halfje))
Men zegge het voort !
De onderzoeksresultaten treft u binnenkort aan op deze weblog.
Wordt ongetwijfeld vervolgd

Mevrouwtje Happie

2006-04-12T14:09:00.000+02:00

Mijn hart

tuimelt
van geluk
het wiebelt
op het ritme van jouw naam
het druppelt
kriebels in
mijn buik
gestaag
en oneindig
wat ik voel
is diep
geen hoogtevrees
geen vrees
zeker
bij jou
blijf ik mijn leven lang

Aardappel, puree of gewoon patat ?

2006-04-07T09:48:00.001+02:00

The Cave of the Yellow Dog...wat een zalige film !
Het is lang geleden dat ik nog eens vertederd heb zitten kijken naar een film. De 3 kinderen zijn niet te schatten, ze spelen geen rol, ze zijn gewoon zichzelf...vooral die jongste met zijn stoere staartjes, een mini ghengis-kan in wording,nu reeds een gesel van de steppen, waar gaat dat eindigen ! Mijn geliefde noemt mij meestal een "patat". Toen ik naar de film keek, had ik het al na 3 seconden in de gaten : dat kleine jongetje is de volledige reïncarnatie van een patat in de volle zin van het woord. Ben ik zo ? hihihi !
En dan die natuur, de stilte en de schoonheid, de gebruiken en het gewone leven van de Mongolen, ...een film om van te genieten. Ik ben zelf 2 jaar geleden naar Mongolië geweest. Bij het bekijken van deze film, kriebelde het weer. Toch doen films vaak afbreuk aan het beeld dat je hebt van een bepaald land dat je bezocht hebt. Deze film niet, alles ademde de sfeer uit van dat fantastische land, zoals het in mijn mini hersenpan gegrift staat.
Hup veer op uit uw stoel en begeef u naar de filmzaal voor 90 minuten genot en stiekeme glimlachjes op uw lippen...
http://www.filmfocus.com/streaming_media/asx.php?trailer_id=1632&speed=2

I entered nothing and nothing entered me till you came...

2006-04-03T12:08:00.000+02:00

Morrissey vult mijn hart
in tijden van wanhoop en
van intens geluk
Zijn woorden
zeggen wat ik voel
zijn stem
aait mijn ziel

Een nieuw album
nieuwe inspiratie voor de pygmee
het kriebelt
de teksten dwarrelen in mijn hoofd
de melodie sust mijn temperament

en bovenal
een AANVAL
van
intense liefde voor
mijn geliefde
zoals mozz het treffend uitdrukt
tegen jou wil ik zeggen

To me you are
a work of art
and I'd give you my heart

alleen heb je dat al

www.true-to-you.net

Middeleeuwse blues

2006-03-23T15:46:00.000+01:00

Met wax
probeer ik het harnas
rond mijn hart op te poetsen.
Kleine roestplekken breken uit
waarlangs pijn en onzekerheid
stiekem
binnensijpelen
Doorheen het vizier van mijn helm
zie ik de dingen niet meer in perspectief
mooie jonkvrouw in de loge
wenkend
of
afwijzend gebaar ????????
Het steekspel
een groot mysterie.
Ik sjor me stevig vast in de stijgbeugels
en hoop
elke gallop
en steek
te zullen doorstaan.
Ik geef het paard de sporen
mijn hart bonkt
doe mijn ogen dicht
hou mijn adem in
zullen we botsen
of overleven ?

Spannend buikje ? Wie ? Ik ?

2006-03-17T13:35:00.000+01:00

In mei leggen alle vogels een ei...

Op onze school lijkt de baby-boom echter in maart al een climax bereikt te hebben. Jonge moeders komen hun nieuwe spruiten tonen, vergezeld van "snoep op commando". Samen met een aantal collega's dram ik elke keer wanneer iemand met een portie suikerbonen komt aanzetten : mmm lekker, maar toch liever smarties, m&m's, zuurtjes, winegums, rommelsnoep en chocotoffs...Vriendelijk bedankt, nog een fijne dag en wanneer bent u nog eens zwanger ? " U kunt ons niet betichten van het feit dat we enggeestig zijn en niet openstaan voor alternatieven. En zo geschiedt dan ook...

Gisteren en vandaag is het niet meer normaal : potten vol suikerbonen, manden vol fluosnoepjes die ruiken naar plastiek, maar o zo verslavend zijn, smartiedoosjes in een hoeveelheid waarmee een tweede Chinese muur kan gebouwd worden... Ik zeg het niet vaak, maar mijn buikje zit overvol.

Het is grappig om zien, hoe zo'n berg snoep de mensen gelukkig maakt. Voortdurend hoor je gegil van : " Zet die manden uit mijn buurt, want ik kan niet meer"... En intussen graaien onze handen onbewust toch weer in die stapel snoep. Naast mij hoor ik iemand zeggen : " En dit is nu echt het laatste snoepje voor vandaag"...10 minuten later, is de mond alweer volgepropt en blijven we geven. Onze slagzin is dan ook : WE ETEN TOT WE MISSELIJK WORDEN ! 2 collega's konden na hun springuur geen pap meer zeggen... Gisteren hebben we zoveel mogelijk smartiedoosjes opgegeten om met de achterkant ervan een mooie tekening te kunnen maken.Ook het "ik-hap-een-rij-muisjes-op-in-5-seconden" was een succesnummer. Interessante gesprekken als " En welk snoepje is nu het beste ?" of " Zijn de rode suikerbonen lekkerder dan de witte ? En wie lust die met een amandel ?" ontspinnen zich. Ja, zowaar, snoep schept een band ! En we discussiëren als volleerde "therapeuten" over het wel en wee van de suikerboon, alias het tennisracketsnoepje...

Ik bekommer mij vooral om 3 hoofdzaken : 1) Welke snoepjes zijn van mij ? 2) Zijn er nog snoepjes over in de pot ? 3) Om hoe laat begin ik morgen met mijn dieet ?

En wanneer ik zo over mijn teergeliefd buikje strijk denk ik : morgen in de sauna komt alles goed...( tot straks mijn geliefde weer op mijn buikje roffelt met sceptische blik en een poging doet om te illustreren : " hoe duik ik in het diepe" gggr :-(

Brugge die Scone ... Mijn lief die Scone...

2006-03-13T22:35:00.000+01:00

Net een WE Brugge achter de kiezen ( alleszins voor de mensen die nog over voldoende tanden beschikken). Na grondig alle Memlingkunstwerken gezien te hebben, ben ik er rotsvast van overtuigd, met of zonder sexy muts, mijn lief is de knapste ! LEVE DE BUF ANNO 2006 ! LEVE DE BEF VOOR ONS MARIETTE !

(en alvorens u mij van schunnigheden gaat beschuldigen : een "bef" bestaat wel degelijk !)

ZONDAG 2 APRIL : THE L-ROOM CONTINUES...

2006-03-09T20:42:00.000+01:00

Een nieuwe lente, een nieuw geluid... een nieuwe L-ROOM !

Zondag 5 maart was mijn eerste L-ROOM. Sceptisch en met allerlei vooroordelen bewoog ik mijn kleine pygmeelijf richting Herent. Mijn teerbeminde lanceerde namelijk samen met een mede L'er dit nieuwe concept : een zondagavondje relax swingen en afreageren van het WE en toch nog op tijd in je bedje liggen, aangezien de party eindigt om 24u. Het is eens een andere weekeinde-activiteit ipv naar de hoogmis te gaan.
Mijn vooroordelen werden allemaal al na 10 minuten ontkracht :
1) " dat gaan daar zo'n puberale mensen zijn ... Maar nee hoor, ik was er zelf bij, hihihi, dus was het volwassenheid op en top ! Geen massa 16-18plussers, maar 20ers, 30ers en 40ers, olé olà !
2) "die boenkmuziek is niet mijn ding..." Het was de eerste keer dat DJ SJANTI in de L-ROOM draaide, een groot succes wegens bekend in het L-milieu en supergoeie muziekmix ! Moderne en oude muziek, na 10 minuten kan je je al niet meer bedwingen en moet je gewoon beginnen dansen !
3) " mijn geliefde zal overvallen en aangeklampt worden door een horde groupies en aasgieren..." Daarom had ik alvast stiekem in de koffer van de auto een baseballbat gelegd om de mogelijke tentakels van anderen weg te kloppen en de avond voor de L-ROOM had ik ook stiekem 's nachts mijn geliefde volgespoten met een anti-insectenspray zodat ze uren in de wind stonk. Zo konden alle mogelijke fans op een effieciënte manier uitgerangeerd worden. Mijn vrees was gelukkig ongegrond, ik had een hele fijne avond met mijn sjoe : gezellig achter de kassa, hopend dat er veel mensen gingen langskomen...
Sindsdien ben ik helemaal PRO-L-ROOM en kijk dus al vol verwachting uit naar de volgende sessie op zondag 2 april. Gewoon ook het feit dat opnieuw DJ SJANTI er opnieuw zal draaien, is al een reden genoeg om te komen. Dus u weet het : de eerste taak die u morgen op uw werk te doen staat, is melden aan uw secretaresse dat ze in uw agenda 2 april markeert.Allen daarheen zou ik zo zeggen. Men roepe het luidkeels voort !
Dank u en nog ne goeienavond !

De omkoopbare leerkracht.

2006-03-08T13:30:00.000+01:00

Al een hele tijd beweer ik in de klassen waar ik lesgeef, dat de leerlingen op toetsen en examens meer punten krijgen als ze me mijn lievelingschips geven...
Vooral de eerste en tweedejaars trappen er steevast in ! [ Maar ergens in mijn geheugen zit het beeld van de 6de jaars die uit vrees voor het mondeling examen ook bijna allemaal kwamen aandraven met een zakje, hoe naief kan je zijn ! - 1 piewie had echter een een appel bij onder het motto " dan eet u ook iets gezond, mevrouw ! " ' Bweuk ! ' die leerling heb ik dan ook gebuisd ! :-) hihihi ]
Het enigste nadeel is, dat die chips me na een tijdje de strot uitkomen. Dus probeer ik de leerlingen nu al te wijzen op een aantal alternatieven die mij even blij maken ( chocotoffs en vampierentanden), maar de kindjes blijven volharden in de boosheid. Een reputatie is soms moeilijk om te buigen.
Vandaag kom ik de klas binnen en ja hoor, een jarige heeft weer speciaal een zakje grillchips voor mij opzij gelegd. Ik zeg dus tegen hem : "Wacht nog even met het me te geven tot het straks toets is". Eerst verbeterden we nog een andere toets. Nu had ik per ongeluk aan die bewuste leerling 2 punten te weinig gegeven. Hij riep me bij zich en ik zeg : "ah ja, je krijgt dus 2 punten bij. Je hebt nu 6/10 ipv 4/10 en bedankt voor de chips ! "
Nu hebben natuurlijk weer een paar kindjes, even aandachtig als altijd, enkel het laatste gehoord : iets van 2 punten meer in ruil voor chips ???????? Dat moet ik ook hebben !
De bel gaat op het einde van de les en de 3 leerlingen die de orde hebben, beginnen te kuisen. Ik vind al dat er verdacht veel kindjes in de klas blijven hangen. Plots durft de meest dappere het me vragen : "Mevrouw, als ik morgen ook chips meeneem, krijg ik dan 7/10 ipv 5.5/10 ?"
" Tuurlijk jongen, maar het moet dan wel een zak van 250gr zijn hé ! ". " Komt in orde ! " en blij verlaat het kindje de klas.
Benieuwd met wat hij morgen komt aandraven ! ( wordt vervolgd )

opgedragen aan mijn liefste harige sjoeke...(deel 1)

2006-03-01T14:18:00.000+01:00

Punkhaartjes
stijf rechtop
op je lelijke kop
gebrom
slecht geluimd
pluimvee
ruim je op met huid en haar.
( en dat wil je ook met haar
de van kattengruwelende)
Vastberaden
placeer je je poepie
naast je lieve baasjes.
Met vieze blik
kijk je de rest
WEG
HUIS UIT
DIT IS HET PRIVÉDOMEIN
VAN DE METALLICAklein

(mijn dromen van de metallica...?)

http://www.fugly.com/media/view.php?cat=MOVIES&id=526

http://www.teletet.org/post/post.php?PID=75151#bottom

2006-03-01T13:39:00.000+01:00

HET ZWEMBAD

Met bibberende knietjes
sta ik aan de kant
(Ik voel voor jou)
diep water
diepe bodem
Ik wil in jou duiken
een plons wagen
met veel gespatter
en gelach
PROESTEND
Voor heel lang
zonder badmuts
en zwembril
(* tandenpoetsen alvorens het zwembad te betreden* )
Ontelbare spatjes op jouw knap lijf
wegkussen
afdrogen
zorgen dat je nooit verdrinkt
Redders blijven altijd op post
De pygmee ook.

Passions just like mine

2006-02-27T12:26:00.000+01:00

illustraties van...

- wanneer Antwerpen ( of was het nu Berchemcity?) en de Kempen ( WE LOVE ZAMMEL ! WE LOVE ZAMMEL ! ) elkaar ontmoeten : mms://media.vt4.be/chris/2005/AFL7_idolendoordeeeuwen.wmv
-de pygmee met het lief aan het kwissen ( zoek ons!) :
mms://media.vt4.be/chris/2005/AFL8_hetverstandvanvlaanderen.wmv
-wanneer het vakantie is (pas op voor mijn kapsel ! )
mms://media.vt4.be/chris/2005/AFL2_nikisgeheim.wmv
-inspiratie voor in de klas ?
mms://media.vt4.be/chris/2005/AFL3_staracademy.wmv

-gingen mijn liefste en ik niet naar Parijs in januari ?http://gilberke.zattevrienden.be/Indegloria-inmijnpoep.wmv

Uitspraak van de week

2006-02-24T20:34:00.000+01:00

Ik sta in het onderwijs en geef Latijn en Grieks. Ik lig vaak strijk met de vertederende antwoorden van de "kindjes". Ik heb me voorgenomen om er, als er weer zo'n dag is waarop ik moet schuddebuiken van het lachen, ze opschrijf. Daarmee.Vandaag vroeg ik of ze soms wisten wat een orgie was... Aarzelend steekt iemand zijn vinger op : "is dat niet het meervoud van een orgasme ??? "... Wat zijn ze toch schattig,mevrouw !

verlangen naar een kalender

2006-02-23T08:57:00.000+01:00

Het zwaard van Damocles
hangt boven mijn hoofd
en het snijdt in mijn hart
met het lemmet van
angst
en
liefde
maakt het een gekartelde
onderlegger voor mijn gevoelens
bloedrood
tranenwit
een mooi patroon
niemand weet waar het eindigen zal
misschien zie ik jou nooit meer
is alles een illusie
is jouw liefde één ademhaling
ik wil ogen dicht
en juli
(of mei)
want alles wat ik wil
ZIJT GIJ

Brand

2006-02-22T20:52:00.000+01:00

PYROMAAN

jij

teder

zacht

als zijde

aan jouw zijde

wil ik jou beminnen elk uur

met een PASSIONEEL vuur

aangestoken door een orkaanwind

die warm blaast vanuit mijn hart

vanuit het diepste van mijzelf

niet te peilen

hoe

mijn liefde is voor

JOU

JIJ bent alls

wat ik wou en WIL

jij

MIJN VROUW MIJN VROUW

ik zal je liefhebben

en koesteren

elke dag opnieuw

Mijn hart

een onblusbare BOSBRAND

door passie verteerd

Een gedachte

2006-02-21T12:47:00.000+01:00

OP EEN DAG ALS DEZE
Schiet
pijnscheut in mijn hart
van een angel
vol
vergif van onzekerheid
wil mij overmeesteren
angst benauwt
en klauwt
diepe voren in mijn hart
woorden kwetsen
gedachten ook
ik kwetsbaar
ik wil terug mijn longen kunnen vullen
met fris
lucht
een hemel zinderend van liefde
open de gordijnen
weg met de duisternis !

2006-02-20T20:53:00.000+01:00

100%

SOMS
druppelt er
een traan
uit mijn oog
op steen uit
HARD HART
een liefdesscheur
van verlangen
ZEKERHEID
door tranen
wordt mijn hart
geslepen
tot een diamant
fonkelend van liefde
voor jou
ZEKER
Jij
mijn juweel
Jij bent het
die ik wil
stelen
ongetwijfeld
zonder twijfel

De beentjes strekken op 5 maart

2006-02-20T17:34:00.000+01:00

Huppeldehuppel en bijtrekpasbijtrekpas, de pygmee holt richting Herent op zondag 5 maart van 18u tot 24u... Daar is immers de place to bie ( or not to bie) for onlie ladie ! Zal het mij inspiratie geven voor een Shakespeariaans gedicht of ga ik gewoon paaldansen ? We will wait and sie ! ( to be continued)
Ga alvast een kijkje nemen op : http://www.theroom.be

voor mijn lief

2006-02-20T09:28:00.000+01:00

2 kilo erwten en 1 kilo spruiten.
Mijn prinsessenboon
tranen van geluk
wil ik zien glinsteren in je ogen
druppelen op je hart
en het mijne
zodat dat van mij wat kan afkoelen,
want het raakt overhit
HOOG OPLAAIENDE PASSIE
Jij verteert mij
Ik ben in de ban van jou
je schoonheid
je tederheid trouw beloof ik je

elke dag
met jou trouw
en
heel mijn leven