Eindelijk!

Joepijee de pygmee is er eindelijk in geslaagd om nog eens een spelletje te winnen en wel tegen een mede fanatieke kolonist-schoolcollega !

Een paar keer per jaar spreken we af voor een "gezellige en ontspannende " spelmiddag. ( lees : een middag vol stress waarbij gestreden wordt om onze eer met als inzet : wie bouwt de Kolos van catan ?)

Onze beider liefjes houden helemaal niet zo van gezelschapspellen dus zoeken we troost ( en winst!) bij elkaar.

( Toen mijn geliefde aan zee toch na veel zagen overhaald kon worden tot het spelen van dit spel, werd ze helemaal fanatiek :er viel met haar geen land te bezeilen. Ze wou geen enkele grondstof ruilen ( "ik ruil mè ei just niks jom"), ze wou de dobbelstenen zelden afgeven ( "wacht wacht patat, ik moet eerst nog een paar dingen bouwen -na 5 min. - allez, sjoeke, wacht nu toch nog eens want ik peis dat ik nog wa ga bouwen [x6] ) en toen ze won, moest plots het lang verguisde spel ( "nee speel dat maar met iemand anders ik heb geen zin") plots opnieuw en opnieuw gespeeld worden onder het motto : "dit is een tof spel ! Waarom hebben we dit niet eerder gespeeld !??? ")

Het is telkens een spannende bedoening : we bouwen dat het een lieve lust is en de winnaar is meestal dezelfde. Ik dus niet. Snif.

Maar het tij is dus gekeerd !
Tot de volgende spelsessie waarschijnlijk, want dan hebben we beiden een nieuwe tactiek uitgedacht.

Wordt ongetwijfeld vervolgd.