Kriebelwiebelkriebel

Kriebelwiebelwiebel
mijn buikje deint lustig mee
op het ritme van de kriebels
die ik voel voor jou
kriebelwiebelwiebel
mijn hart
wil
jou
omarmen
jou verpletteren
met mijn geluk
jou kussen
tot het bloedt
jou optillen
tot in een hemel
vol gelach
en tederheid
tot jij
zweverig
en
de maan
de zon
ze verbleken
bij jouw schoonheid
die straalt
zelfs in de donkerste nacht
mijn lief
jij bent alles
waar ik al mijn hele leven op wacht

Uitspraak van de week...

Het is weer zover : De school is 2 weken bezig en iedereen zit weer in zijn dagdagelijkse schoolritme. Ook de pygmee. Het is verbazend hoe snel je weer gestructureerd rondloopt en je hersenpan terug vol zit met interessante bemerkingen als : Zijn mijn copies al binnen ? Hoeveel tijd heb ik nog om koffie te drinken ? Wanneer moet ik de agenda's controleren ? Hoeveel toetsies moet ik deze week plannen...
En bij het verbeteren van toetsen val je soms omver van het lachen. Elke week heeft wel een gedenkwaardige uitspraak.
Deze week bij de pygmee : ik doe een van mijn eerste toetsen in een eerste jaar. Om de kindjes te pesten en onder het motto "hoe creëer ik faalangst" zeg ik hen dat de titel is : "Mijn eerste nul"...De kindjes lachen eens schamper. Thuis bij het verbeteren tovert zich een glimlach op mijn lippen : een patteeke heeft geschreven : "Mijn eerste LUL"...hihihihi, ze snappen mijn humor nog niet zo goed !
Benieuwd wat volgende week brengt...