Blij weer naar school ?!

Volgende vrijdag is het weer zo ver : dan stapt de pygmee weer in de leerkrachtenrol, poetst de bril eens flink op, zet de zweep en de elektrische schokken klaar voor de "stoute kindjes" en oefent een quasi strenge blik in voor de spiegel...

Net aan het begin en ook aan het einde van de vakantie word ik steevast geteisterd door een nachtmerrie die steeds weerkeert. In het begin van de vakantie denk ik dat het komt door het afkickproces waar je toch steeds even door moet wanneer het schooljaar geëindigd is en op het einde van de vakantie denk ik dat de droom een weerspiegeling is van de gezonde stress die ons leerkrachtenras teistert met het oog op het nieuwe.
Vanacht had ik prijs, dus ik besef dat de vakantie gedaan is en dat mijn brein en lijf zich al hebben ingesteld op 1 september.

De nachtmerrie verloopt meestal als volgt : je komt binnen in een klas en wat je ook doet of zegt, je hebt totaal geen tucht.
De voorbije nacht kwam ik binnen in de klas. Natuurlijk zat er geen enkel kindje op zijn/haar plaats. Ook na verschillende aanmaningen , bleven ze rondhuppelen. Wanneer de ene helft van de klas eindelijk neerzat, ontdekte ik telkens weer in een of andere hoek nog kindjes die rechtstonden of die uit het raam naar hun kollega's van andere klassen zaten te zwaaien. In mijn dromen word ik altijd erg fysiek ( een verdrongen wens ???), ik sleur de ene na de andere bij de kraag naar de bank en deel flink wat "motten" uit...Maar het helpt niet. Plots stonden er 5 leerlingen met latten, mappen en stiften aan de deur. Godverdekke ! Ik gil luid : "Willen jullie wel eens onmiddellijk gaan zitten! " Zij roepen fijn in koor : "Nee, want wij gaan lekker naar PO, Latijn interesseert ons niet ! " Aaargh horendul werd ik er van en verzuchtte bij mezelf : shit, en dit is nog maar dag 1. Er kwamen ook kindjes op me af die zeiden : ik ben de broer van de beruchte X. Mmm fijn, welkom,fijn dat je in mijn klas zit. En plots dacht ik bij mezelf : maar wat sta ik hier verdorie te doen in deze klas, ik ben helemaal geen titularis hier, ik moet naar een andere klas. Oef, een zucht van verlichting.
Van de rest van de droom herinner ik me niets meer.

Ik heb al massa's gelijkaardige dromen gehad. Ik heb al heel veel leerlingen geslagen met een baseball-bat omdat ze niet opletten, met een stoel op hun hoofd getimmerd omdat ze niet blijven zitten op hun plaats. Ontelbare kindjes zijn door mij bij hun haren IN de rij gesleurd ( EN STA NU STIL EN HOU JE MOND ! ). Beangstigend hoe geweldadig en moordzuchtig ik in mijn dromen ben. De dag erna is het altijd een spannend moment voor me. Wanneer ik de klas binnenwandel, die ik in mijn droom "eens goed hun vet gegeven heb" en ze daar braaf zie zitten en zie hoe ze flink meewerken, dan valt altijd een zware last van mijn schouders.
Want die "kindjes" zijn toch zo schattig. Ik zou voorlopig geen andere job willen.
En daarom keer ik blijgezind naar school terug ! (Tiens, wat doen die boksbeugels in mijn rugzak ...)