Een "zwaar" probleem ?

Wanneer je momenteel de leraarskamer binnenkomt, valt het meteen op : mensen zitten aan tafel en zuchten. Ze lijken een zware last te torsen. Wintermoeheid ? Stress ? Depressies ?
De angst grijpt naar de keel : gaat het wel goed met mijn lieve collega's ?
" Het zijn de eitjes..." verzucht iemand. " " Die koekjes, ik kan echt niet meer" klinkt het uit een andere hoek terwijl ik een mond zie die gretig een koekje weghapt...
We kampen momenteel met een overaanbod aan eieren en koekjes. Schuldigen zijn die verdomde paashaas die maar blijft rondhuppelen op het schooldomein, alsook alle mensen die verjaren in de paasvakantie. Net voor de vakantie begon,waren we ons al flink te buiten gegaan aan 2 megamanden eieren van een goede ziel, geschonken om op te smikkelen tijdens de deliberatiestress. Gulzig graaiden onze handen toen in de mand onder het motto : "In de paasvakantie ga ik elke dag trouw sporten dus vliegen die kwabjes er dan wel af ! " En haphap de eieren verdwenen als sneeuw voor de zon.
Maar toen kwam de paasvakantie : " Morgen, ja morgen doe ik een inspanning" of " Morgen zal er minder wind zijn, dan loop ik dubbel zo veel" ... En intussen tikten de uren voorbij en werd het maandagavond. In bed naast mijn geliefde kijkend naar mijn buikje heb ik toen goede voornemens gemaakt : ik eet in school geen snoepjes meer ! Ik heb karakter ! Ik zeg gewoon na eentje : njam ik zit nu vol, nemen jullie maar !
Dinsdag : buikje torst minstens 8 eitjes. " Ik heb toch weerstand geboden, ben pas na een uurtje beginnen smikkelen...maar morgen, o morgen schiet ik in actie en hou ik me op de vlakte..."
Woensdag : buikje torst minstens 6 koekjes en 1 chocotoff " Waarom staan er hier in godsnaam weer koekendozen ? Oproep aan de jarigen : geef een fruitmand ! "( alhoewel, dan ben ik gegarandeerd slecht gezind bij gebrek aan lekkers)
" Hey wie loopt daar rond met een zak vol chocotoffs ? Toch even eentje lief vragen ! Maar morgen doe ik wel mijn best ! "
Donderdag : ik ben 's morgens vrij, maar ook bij mijn geliefde loert de begeerte : een schoon kartonnen doosje met eitjes steekt mijn oogjes uit. 2 pygmeehandjes graaien lustig rond en het "cabinnetje" ademt al snel een chocoladewalm uit...
Vrijdag : er is weer iemand jarig, hoezee ! De dozen koekjes prijken op de tafels en ik leef weer in zonde. Intussen raakt iedereen geirriteerd door een gebrek aan zelfbeheersing : waarom vreten we nu weer ons buikje rond ? We maken nieuwe plannen voor volgende week : we gaan lopen, we gaan zwemmen tijdens springuren...elk koekje dat we opsmikkelen is nu echt wel het laatste ! WIJ HEBBEN ALWEER EEN ENORME DOSIS KARAKTER !
Uit veiligheidsoverwegingen ben ik tijdens mijn springuur naar de computers gegaan, daar loert de verleiding niet. Maar binnen een paar ogenblikken moet ik opnieuw de strijd aangaan en de goede voornemens duchtig oppoetsen.
Alhoewel, ik denk dat ik mijn poetsvod pas zondag zal bovenhalen. Ik wil dit weekeinde eerst nog lekker genieten van een Kempisch smulfestijn... Zondag wordt een hoogdag :1) samen met mijn geliefde naar de metropool Zammel voor een voetbalmatch van mannen met wel heel lange benen (Moge de Coolsclan winnen !) en het verorberen van een taart,hopelijk in het NIETBIJZIJN van die mislukte haarbal ( lees : mijn goede vriend de metallica) 2) samen met mijn geliefde in de bossen van Kasterlee ( zij loopt 20 km, ik loop 20m met een ijsje in mijn handen, we moeten niet steeds hetzelfde doen ! )
En maandag...maandag wordt alles beter, dan ga ik pas laten zien wat karakter is !