Een "zwaar" probleem ?

Wanneer je momenteel de leraarskamer binnenkomt, valt het meteen op : mensen zitten aan tafel en zuchten. Ze lijken een zware last te torsen. Wintermoeheid ? Stress ? Depressies ?
De angst grijpt naar de keel : gaat het wel goed met mijn lieve collega's ?
" Het zijn de eitjes..." verzucht iemand. " " Die koekjes, ik kan echt niet meer" klinkt het uit een andere hoek terwijl ik een mond zie die gretig een koekje weghapt...
We kampen momenteel met een overaanbod aan eieren en koekjes. Schuldigen zijn die verdomde paashaas die maar blijft rondhuppelen op het schooldomein, alsook alle mensen die verjaren in de paasvakantie. Net voor de vakantie begon,waren we ons al flink te buiten gegaan aan 2 megamanden eieren van een goede ziel, geschonken om op te smikkelen tijdens de deliberatiestress. Gulzig graaiden onze handen toen in de mand onder het motto : "In de paasvakantie ga ik elke dag trouw sporten dus vliegen die kwabjes er dan wel af ! " En haphap de eieren verdwenen als sneeuw voor de zon.
Maar toen kwam de paasvakantie : " Morgen, ja morgen doe ik een inspanning" of " Morgen zal er minder wind zijn, dan loop ik dubbel zo veel" ... En intussen tikten de uren voorbij en werd het maandagavond. In bed naast mijn geliefde kijkend naar mijn buikje heb ik toen goede voornemens gemaakt : ik eet in school geen snoepjes meer ! Ik heb karakter ! Ik zeg gewoon na eentje : njam ik zit nu vol, nemen jullie maar !
Dinsdag : buikje torst minstens 8 eitjes. " Ik heb toch weerstand geboden, ben pas na een uurtje beginnen smikkelen...maar morgen, o morgen schiet ik in actie en hou ik me op de vlakte..."
Woensdag : buikje torst minstens 6 koekjes en 1 chocotoff " Waarom staan er hier in godsnaam weer koekendozen ? Oproep aan de jarigen : geef een fruitmand ! "( alhoewel, dan ben ik gegarandeerd slecht gezind bij gebrek aan lekkers)
" Hey wie loopt daar rond met een zak vol chocotoffs ? Toch even eentje lief vragen ! Maar morgen doe ik wel mijn best ! "
Donderdag : ik ben 's morgens vrij, maar ook bij mijn geliefde loert de begeerte : een schoon kartonnen doosje met eitjes steekt mijn oogjes uit. 2 pygmeehandjes graaien lustig rond en het "cabinnetje" ademt al snel een chocoladewalm uit...
Vrijdag : er is weer iemand jarig, hoezee ! De dozen koekjes prijken op de tafels en ik leef weer in zonde. Intussen raakt iedereen geirriteerd door een gebrek aan zelfbeheersing : waarom vreten we nu weer ons buikje rond ? We maken nieuwe plannen voor volgende week : we gaan lopen, we gaan zwemmen tijdens springuren...elk koekje dat we opsmikkelen is nu echt wel het laatste ! WIJ HEBBEN ALWEER EEN ENORME DOSIS KARAKTER !
Uit veiligheidsoverwegingen ben ik tijdens mijn springuur naar de computers gegaan, daar loert de verleiding niet. Maar binnen een paar ogenblikken moet ik opnieuw de strijd aangaan en de goede voornemens duchtig oppoetsen.
Alhoewel, ik denk dat ik mijn poetsvod pas zondag zal bovenhalen. Ik wil dit weekeinde eerst nog lekker genieten van een Kempisch smulfestijn... Zondag wordt een hoogdag :1) samen met mijn geliefde naar de metropool Zammel voor een voetbalmatch van mannen met wel heel lange benen (Moge de Coolsclan winnen !) en het verorberen van een taart,hopelijk in het NIETBIJZIJN van die mislukte haarbal ( lees : mijn goede vriend de metallica) 2) samen met mijn geliefde in de bossen van Kasterlee ( zij loopt 20 km, ik loop 20m met een ijsje in mijn handen, we moeten niet steeds hetzelfde doen ! )
En maandag...maandag wordt alles beter, dan ga ik pas laten zien wat karakter is !

OP 7 mei leg ik misschien een ei in de L-ROOM

Zoals ik al een paar keer geschreven heb, organiseert mijn liefste samen met een kompaan hier in Leuven elke eerste zondag van de maand de L-ROOM. Nu is dat hele discotheekgedoe niet echt mijn ding, maar de avond zelf valt best wel mee : achter de kassa zitten met een lekkere TWIX en wat drankjes en mijn poepie laten meedeinen ( 5 op de schaal van richter ???) op de supergoeie muziek van DJ SJANTI, na afloop de beentjes in een wervelende pirouette zwieren en wat kletsen.En zowaar, elke zondag loopt de zaal lekker vol.
Het is altijd spannend of er wel mensen zullen opdagen. De nagels die afgebeten zijn, de wcblaadjes die afgescheurd werden in een vlaag van pre-roomstress zijn ontelbaar... Maar het lukt en het concept raakt langzaamaan ingeburgerd. En de mensen vinden het fijn, dat getuigt het feit dat de dansvloer tot de allerlaatste minuut volstaat en dat mensen met stevige borstels naar huis gekeerd moeten worden, want niemand wil gaaahaaaan, wij willen sjaaaaaken ! Ahum.
Ikzelf vind het altijd grappig welke flyer er nu weer uitgekozen zal zijn om de muren, de wc's en de leuningen te sieren...( Mijn sjoeke kiest dit voor alle duidelijkheid NIET zelf )Ik hou vaak mijn hart vast.
Deze keer heb ik mijn hart echt stevig moeten vasthouden, u mag mij trouwens nog altijd komen helpen want mijn handjes zijn maar klein. Tis nodig. Mijn geliefde roept me gisteren naar het computerscherm, mij al waarschuwend dat ik misschien toch maar beter mijn brilletje zou afzetten. Een kleine gil, hevig hoofdschudden en een bedenkelijke blik... mmmm. Soms vraag ik mij af : waarom moet er nu plots iemand met 2 borsten als "oversizede" airbags de affiche sieren ? Zou het iets te maken hebben met het feit dat voor deze ene L-ROOM in mei onze medemens van het mannelijke geslacht ook een danspasje mag komen wagen en spelen ze daarmee in op de lusten van de man zodat hij zeker zal komen ? Denken ze dat wij vrouwen helemaal uit ons dak gaan als we zulke rondborstige deernes zien ??? Misschien spruit mijn onbegrip en kritiek wel voort uit jaloezie op die welvingen die pygmeeën vaak ontberen... Wie weet !
In ieder geval, ik ben razend benieuwd wat deze L-ROOM zal geven. Zou naargelang de affiches van stijl veranderen, ook het publiek veranderen ? Komt de dame die de flyer siert meefeesten ? Ik ga het bekijken, zoals een goede vriendin zegt, als een interessant antropologisch fenomeen.
Hopelijk gaat u mee op onderzoek en tref ik u aan in de L-ROOM op 7 mei
Mechelsesteenweg 709, Herent van 18u tot 24 u.
De inkom bedraagt 7 euro, maar u kan misschien best proberen om 3 toevallige voorbijgangers te strikken want als u met 3 betalenden komt, mag de 4de persoon zowaar gratis binnen, olé ! (N.B. De organisatie deelt ons mee dat zwangere vrouwen toch maar tellen voor 1 en dat dwergen, lilliputters en pygmeeën ( nl. 1m53>tellen voor een halfje))
Men zegge het voort !
De onderzoeksresultaten treft u binnenkort aan op deze weblog.
Wordt ongetwijfeld vervolgd

Mevrouwtje Happie

Mijn hart

tuimelt
van geluk
het wiebelt
op het ritme van jouw naam
het druppelt
kriebels in
mijn buik
gestaag
en oneindig
wat ik voel
is diep
geen hoogtevrees
geen vrees
zeker
bij jou
blijf ik mijn leven lang

Aardappel, puree of gewoon patat ?

The Cave of the Yellow Dog...wat een zalige film !
Het is lang geleden dat ik nog eens vertederd heb zitten kijken naar een film. De 3 kinderen zijn niet te schatten, ze spelen geen rol, ze zijn gewoon zichzelf...vooral die jongste met zijn stoere staartjes, een mini ghengis-kan in wording,nu reeds een gesel van de steppen, waar gaat dat eindigen ! Mijn geliefde noemt mij meestal een "patat". Toen ik naar de film keek, had ik het al na 3 seconden in de gaten : dat kleine jongetje is de volledige reïncarnatie van een patat in de volle zin van het woord. Ben ik zo ? hihihi !
En dan die natuur, de stilte en de schoonheid, de gebruiken en het gewone leven van de Mongolen, ...een film om van te genieten. Ik ben zelf 2 jaar geleden naar Mongolië geweest. Bij het bekijken van deze film, kriebelde het weer. Toch doen films vaak afbreuk aan het beeld dat je hebt van een bepaald land dat je bezocht hebt. Deze film niet, alles ademde de sfeer uit van dat fantastische land, zoals het in mijn mini hersenpan gegrift staat.
Hup veer op uit uw stoel en begeef u naar de filmzaal voor 90 minuten genot en stiekeme glimlachjes op uw lippen...
http://www.filmfocus.com/streaming_media/asx.php?trailer_id=1632&speed=2

I entered nothing and nothing entered me till you came...

Morrissey vult mijn hart
in tijden van wanhoop en
van intens geluk
Zijn woorden
zeggen wat ik voel
zijn stem
aait mijn ziel

Een nieuw album
nieuwe inspiratie voor de pygmee
het kriebelt
de teksten dwarrelen in mijn hoofd
de melodie sust mijn temperament

en bovenal
een AANVAL
van
intense liefde voor
mijn geliefde
zoals mozz het treffend uitdrukt
tegen jou wil ik zeggen

To me you are
a work of art
and I'd give you my heart


alleen heb je dat al




www.true-to-you.net